926 
Van dit fraai gekristalliseerde, onberispelijk witte produkt werd 
nu wederom op de gebruikelijke wijze liet smeltpunt bepaald; ge- 
vonden werden de volgende waarden voor de E. M. K. van liet 
thermoelement (iV°. III) : 
16515 M.V., met een gradiënt van 45 M.V, per minuut. 
16496 M.V., „ „ „ „ 50 M.V. „ 
16501 M.V., „ „ „ „ 50 M.V. „ 
Gemidd. : 16504 M.V., ± 10 M.V. (ongekorr.) 
Na korrektie ( — 26 M.V.), kan de smelttemperatuur dus op 
16478 M.V. ± 10 M.V., of op: 1578° C. ± 1° gesteld worden. Eene 
toevoeging van 0.9 gew. proc. Si0 3 veroorzaakte dus eene srnelt- 
puntsverlaging van ± 1° O, 
Bij afkoeling der gesmolten massa werd waargenomen, hoe bij 
onderkoeling tot eirka 12200 M.V., door voortdurend min of meer 
heftig tikken tegen ’t kroesje, als stolpunt elke temperatuur tusschen 
1306° en 1364° C. kon worden verkregen. Bij een dier proeven 
b.v. werd afgekoeld met eene snelheid van 4°. 5 per minuut; het 
resultaat was eene onderkoeling tot 1225° C. en kristallisatie bij 
1364° C. ; in een tweede proef trad, bij eene afkoelingssnel heid van 
3.5° C. per minuut, onderkoeling op tot 1222° C. en daarna stolling 
bij 1306° C. Ook hier leverde de afkoelingsmethode in geen geval 
eenige vertrouwbare waarde voor de gezochte even wichtstemperatuur : 
alle aldus verkregen gegevens waren 230° tot 240° C. lager dan de 
iverkelijke evenwichtstemperatuur voor den overgang : vast ^ vloeibaar. 
Deze proefnemingen en de analoge bij het i?a-silikaat en andere 
objekten, leveren weder het bewijs, dat ook mechanische beweging 
der smeltmassa tijdens ’t afkoelen, b.v. met behulp van elektro- 
magnetische kloppers, zooals door enkele auteurs is voorgesteld, 
geenszins in staat is, om in het geval van silikaten, de evenwichts- 
instelling genoegzaam te bevorderen. Ook onder die omstandigheden 
blijft de afkoelingsmethode volkomen onbetrouwbaar. 
Het strontium-metasilikaat kristalliseert bij langzame afkoeling der 
smeltmassa in glinsterende, onregelmatig begrensde platte kristalletjes. 
Meestal zijn deze doorkruisings-tweelingen of meer samengestelde 
aggregaten, die zelfs bij snel af koelen der gesmolten massa ontstaan. 
Vaak is de begrenzing der verschillende vereenigde kristal-individuen 
onregelmatig, soms ook duidelijk rechtlijnig. Elk kristal vertoont 
een fijne tweelingsstreeping, welke evenwijdig is aan eene der twee 
uitdoovingsrichtingen. Naar alle waarschijnlijkheid is het silikaat 
