proeven met element II, de E. M. K. van het smeltpunt bepaald op 
12435 ± 5 M.V. (ongekorr.). _ Na korrektie kan deze op 12426 ± 5 M.V. 
gesteld worden, hetgeen overeenkomt met 1241° C. ± 0°,5 C. 
Bij afkoeling werd na onderkoeling tot 12240 M. V. een stolpunt 
bij 12285 M. V. gevonden, d. i. bij ongeveer 1229° C. 
Ook werden proefnemingen gedaan met behulp der methode van 
de plotselinge afkoeling in kwikzilver ; zij leerden : 
dat bij plotseling afkoelen, na verhitting tot E. M. K. van 12480 M.Y. 
alles glas was. 
,, ,, ,, ,, na verhitting tot E. M. K. van 12460 M.V. 
alles glas was. 
,, „ ,, ,, na verhitting tot E. M. K. van 12450 M.V. 
er glas nevens kristallen ivaren. 
,, „ ,, „ na, verhitting tot E. M. K. van 12440 M.V. 
er glas nevens kristallen waren. 
Het smeltpunt moet dus bij cirka 12455 M. V. (ongekorr.) gelegên 
zijn, hetgeen na korrektie, overeenkomt met 1243° C. 
De gekristalliseerde stof bestaat uit fraaie, doch onregelmatig 
begrensde kristallen met parallelle uitdooving, en sterke dubbelbreking. 
De brekings-indices waren beide grooter dan 1,739, maar door gebrek 
aan vloeistoffen met hoogeren brekingsindex, op het oogenblik niet 
verder te bepalen. 
Het soortelijk gewicht van het gesmolten en daarna gekristalli- 
seerde CclSi0 3 was: ch° =4,928 bij 25° C. 
Voor het Cd 2 Si0 4 werd op analoge wijze gevonden : E. M. K. = 
= 12460 ± 10 M. V., hetwelk na korrektie ( — 10 M. V.) overeen- 
komt met 1243 ± 1° C. ; deze smclttemperatuur is dus praktisch 
dezelfde als voor het metasilikaat. 
Bij afkoeling werd een effekt waargenomen bij 12280 M.V., d.i. 
bij ongeveer 1228° C. Proeven, waarbij plotselinge afkoeling werd 
toegepast, bleven zonder positief resultaat ; eene enkele aanwijzing 
werd verkregen, waaruit volgen zou, dat het smeltpunt in de buurt 
van 12560 M.V., d.i. cirka 1252° C. gelegen moet zijn. 
De gekristalliseerde stof bestaat uit onregelmatig begrensde, sterk 
dubbelbrekende korrels, welke veel op die van den kunstmatigen 
willemiet gelijken, die waarschijnlijk wel met de Cuf-verbinding 
isomorf is. De brekings-indices zijn beide grooter dan 1,739. 
§ 10. Mangaanmetasilikaat ; Mangaanorthosilikaat-, Rhodoniet en 
Tephroiet. 
De ortho-, en meta-silikaten van het mangaan werden verkregen 
60* 
