937 
hetgeen overeenstemt met 1292° ± 8° C. Het smeltpunt is niet 
scherp, het ligt bij het kunstmatige, zuivere orthosikaat waarschijnlijk 
hooger, wat met de door Dokrinckel opgegeven temperatuur (1323°) 
vrijwel strookt. 
Het gesmolten en gestolde kunstmatige Mn 2 Si0 4 verschilde nog al 
aanzienlijk van den natuurlijken tephroiet van Sparta N .J. ; terwijl 
voor dezen laatste de brekings-indices n l = 1,709 en n 2 = 1 ,693, 
en dus d = 0,016 waren, bleken de indices van het gesmolten kunst- 
produkt heide grooter te zijn dan 1,739. Of dit stolprodukt eene 
andere modifikatie der stof, dan wel een verontreinigde en gedeel- 
telijk ontlede tephroiet is, is moeilijk te zeggen ; het soortelijk gewicht 
van het kunstmatige, gesmolten en gestolde Mn 2 Si0 4 , bedraagt : 
d±o= 4,043 bij 25° C. 
Ter vergelijking hadden wij nog de fraai gekristalliseerde prepa- 
raten van Gorgeu *) ter beschikking, welke uit MnCl 2 en Si O 2 , 
onder toetreding van H t O - damp bij verhitting werden verkregep. 
Deze rhodoniet had de gedaante van optisch negatieve, vaak 
undulatorisch-uitdoovende, trikliene naaldjes; n 1 was grooter, dan 
1,739 en n 2 = 1,728; d= ongeveer 0,013. 
De tephroiet deed zich voor als grijsbruine, platte, metaalachtig 
glanzende naaldjes, die waarschijnlijk rhombisch waren, en wier 
brekingsindices heide grooter dan 1.739 zijn. 
§ 11. Wanneer wij thans de uitkomsten van deze en vroegere 
bepalingen samenvatten, dan kan het volgende overzicht worden 
gegeven : (zie Tabel p. 938). 
Opmerkelijk is het zeer hooge soortelijke gewicht van het cadmium- 
metasilikaat. 
Wat betreft de smeltpunten der metasilikaten (fig. 2), zoo kan nog 
worden opgemerkt, dat die van de Ca-, Sr- en i?a-silikaten met 
stijgend atoomgewicht van het metaal bijna geheel lineair stijgen, 
terwijl die van Mg, Zn en Cd evenzoo met stijgend atoomgewicht 
van het metaal, op weinig na, lineair dalen. Het BeSi() 3 eenerzijds, 
en het MnSiO s anderzijds, schijnen daarentegen buiten deze beide 
homologe groepen te staan. 
Voor de ortho-silikaten zijn de gegevens te luttel, dan dat eenige 
zekerheid omtrent eene analoge groepeering zou kunnen worden 
verkregen. In elk geval zijn blijkbaar de smeltpunten van Sr a Si0 4 en 
Ba 2 Si0 4 waarschijnlijk in de buurt van 2200° C. gelegen, en dat 
van Be 3 Si0 4 moet nog veel hooger zijn. In verband hiermede ware 
*) Gorgeu, loc. cit. 
