947 
4 . Bepaling der tripelpunts-temperatuur van den zwarten fosfor. 
Om de temperatuur van het smeltpunt onder den dam pd ruk te 
bepalen, hebben wij de volgende proef genomen. Drie buisjes van 
dikwandig moeilijk smeltbaar glas werden met drie verschillende 
vullingen voorzien, buisje a werd voor 3 / 4 gevuld met het zuiverste 
praeparaat zwarten fosfor; het buisje b met denzelfden zwarten 
fosfor -j- 1 % jodium, en buisje c met violetten fosfor -j- 1 % jodium. 
Deze drie buisjes werden met koperdraad aan elkaar bevestigd, 
en zoodanig opgehangen, dat zij gezamenlijk in schommelende be- 
weging konden worden gebracht. Ter verzwaring werd onder aan 
deze ophang-inrichting nog een koperen staaf bevestigd van de lengte 
der glazen buisjes. 
Deze inrichting werd nu in een bad van een gesmolten mengsel 
van KN0 3 -j- NaN0 3 van ± 200° gebracht, waarin een roerder was 
geplaatst, die een gelijkmatige temperatuur bewerkte. 
Nadat in het bad een geijkt thermoëlement 
was geplaatst, dat op de gebruikelijke wijze in 
een van de takken van een Wheatstonesche brug 
was geschakeld, werd het nitraat-bad langzaam 
op hoogere temperatuur gebracht. 
Bij voorloopige proeven, was gebleken, dat, 
wanneer men zwarten fosfor snel opwarmt, deze 
stof pas begint te smelten bij een temperatuur 5° a 10° boven de 
tripelpunts-temperatuur van den violetten fosfor. 
Daar nu werd vermoed, dat onder die omstandigheden de opwar- 
mingssnelbeid te groot was om een instelling van het innerlijk even- 
wicht te verkrijgen, werd hij de hier vermelde definitieve proef lang- 
zaam opgewarmd, en het bad een half uur lang op ± 580° gehouden. 
Daarna lieten wij de temperatuur uiterst langzaam verder stijgen. 
Wij namen toen waar, dat in het buisje b, met zwarten fosfor 
-j- jodium, het eerst smelting optrad n.1. bij ± 588 0 , terwijl in het 
buisje c, gevuld met violetten fosfor met jodium, bij 589.5° smelting 
werd waargenomen. In het buisje a, waarin zich zwarte fosfor zonder 
jodium bevond, trad de smelting echter eerst bij 598° op. 
Toen dit was geconstateerd, werd het bad zoo spoedig mogelijk 
weer op 589.5° gebracht. De zwarte fosfor in buisje a was toen nog 
slechts voor ± 1 / i gesmolten. Het doel was na te gaan of de zwarte 
fosfor, zonder jodium, bij langdurige verhitting bij dezelfde tempe- 
ratuur volledige smelting zou vertoonen, als de zwarte fosfor -(- 
een spoor jodium. Deze proef leerde, dat dit inderdaad het geval 
was, en dat na ± een half uur verhitting op 589.5°, de zwarte 
61 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIV. A°. 1915/16. 
%. 2 . 
