948 
fosfor volledig was gesmolten tot een kleurlooze vloeistof. Deze 
proef werd nog éénmaal herhaald met hetzelfde resultaat. 
Het hier beschreven onderzoek leverde dos het resultaat op, dat 
de stof waarin de zwarte fosfor na verhitting is overgegaan zeker 
niet hooger smelt dan de violette fosfor, zoodat hiermede het bewijs 
geleverd is, dat de violette fosfor, zooals te verwachten was, zich 
hier als de stabiele modificatie doet kennen 
Het iets lager smelten van den zwarten fosfor, die met 0.1 % 
jodium was gemengd, is ongetwijfeld toe te schrijven aan de geringe 
verontreiniging, die niettegenstaande onze ver doorgevoerde zuivering 
nog steeds achter blijft. 
Met het voorgaande is dus bewezen, dat de zwarte fosfor onder 
den dampdruk zeker niet stabiel is. Ware dit wel het geval, dan 
had de zwarte fosfor, ook na langdurige verhitting, een smeltpunt 
moeten geven boven 589.5°. 
Thans werd, uitgaande van zwarten fosfor, hetzelfde smeltpunt 
gevonden als voor den violetten. Nu mag, zooals trouwens uit de 
dampspanningsbepalingen blijkt, hier natuurlijk niet uit worden 
geconcludeerd, dat beide toestanden hetzelfde smeltpunt bezitten. 
Onze opvatting is deze, dat de zwarte fosfor onder den dampdruk 
een metastabiele toestand is, die bij hoogere temperatuur in de 
stabiele modificatie, den violetten fosfor overgaat. 
§ 5. Verklaring van het gedrag van den zwarten fosfor. 
Het is nu de vraag, hoe zich dan het verschijnsel laat verklaren, 
dat de zwarte fosfor een begin-dampspanning vertoont lager dan 
die van de unaire violette modificatie. Het lijkt absurd, dat een 
metastabiele toestand van een element of een verbinding een lagere 
dampspanning kan bezitten dan de stabiele, en dit zou dan ook 
inderdaad onmogelijk zijn, wanneer wij met een stof te doen hadden 
uit één molecuul- of atoomsoort opgebouwd, doch wanneer een element 
of een verbinding komplex is, dan kan dit zeer goed, doch dan alleen 
bij een buiten innerlijk evenwicht verkeerenden metastabielen toestand. 
Om dit duidelijk te maken zullen wij ons voorstellen, dat het 
stelsel fosfor uit twee molecuulsoorten is opgebouwd « en g, en dat 
de T 3 , ^-doorsnede van het pseudostelsel bij een temperatuur van 
200° een gedaante heeft als fig. 3 aangeeft. 
Het innerlijk evenwicht in den damp bij verschillende drukkingen 
wordt aangegeven door de lijn G Uo Gu. 
Bij Gu ontmoet deze lijn de lijn Gb van het pseudobinaire stelsel, 
d. w. z. de lijn, die de dampen aangeeft, welke met de meng- 
kristalphasen bSp XJ kunnen koëxisteeren. 
