950 
Onderzoekt men na deze stof, dan zal bij lagere temperatuur een 
dampspanning worden gevonden, die beneden die van den unairen 
stabielen toestand ligt. Verhitten wij echter tot temperaturen, waarbij 
het innerlijk evenwicht zich met merkbare snelheid gaat instellen, 
dan zal de dampspanning stijgen en gelijk worden aan die van den 
stabielen unairen toestand. 
Nu is echter ook nog een ander geval mogelijk. 
Het is mogelijk en zelfs waarschijnlijk, dat de zwarte fosfor niet 
een toestand is, waarin de violette fosfor bij hoogeren druk langs 
kontinuen weg overgaat, ' makr een nieuwe modificatie, die bij hoo- 
geren druk stabiel is. 
Zoo dit inderdaad het geval is, zal de zwarte fosfor zijn ontstaan 
te danken hebben aan een molecuulsoort, waarmede in onze voor- 
stelling Fig. 3 geen rekening is gehouden. Om echter de voorstelling 
zoo eenvoudig mogelijk te houden zullen wij aannemen, dat de P,X- 
doorsnede bij 200° door Fig. 4 wordt aangegeven. 
Bij unair gedrag zet zich nu, bij voluumverkleining, uit den damp 
G u S Ul af. De lijn S Ul S' Ul geeft aan do verandering van het innerlijk 
evenwicht met den druk in de vaste unaire phase. 
In het punt S' Ul ontmoet deze lijn het gebied, waar in het pseudo- 
binaire stelsel ontmenging optreedt, tengevolge waarvan bij unair 
gedrag bij verdere voluumverkleining de vaste phase *S' Ul zich om- 
zet in S' Ui . Hier treedt dus een overgangspunt op en bij hoogere 
drukkingen verplaatst het innerlijke evenwicht, in de nieuwe unaire 
phase, zich langs de lijn S' Ui S" U3 . 
Stel nu dat de mengkristallen S x u violet en Sp M zwart zijn, dan 
is hier dus aangenomen een overgangspunt tusschen violetten en 
zwarten fosfor. Stel dat dit overgangspunt bij de onderstelde tem- 
peratuur bij b.v. 10000 atmosferen ligt, dan is de zwarte fosfor dus 
metastabiel onder den dampdruk. 
Nu is het unaire evenwicht tusschen zwarten fosfor en damp in 
fig. 4 aangegeven door de punten G' a en S U2 , terwijl het overeen- 
komstige evenwicht voor den violetten fosfor aangeduid wordt door 
de punten G u en aS Ui , waaruit dus blijkt, dat de dampspanning van 
den metastabielen zwarten fosfor grooter is dan die van den stabielen 
violetten. 
Deze voorstelling kan ons dus, zonder meer, nog geen verklaring 
geven van het feit, dat de zwarte fosfor, zooals wij dezen in handen 
krijgen, aanvankelijk een dampspanning bezit kleiner dan de violette x ).- 
h Dit volgt voornamelijk uit de dampspanningsbepaling van Bridgman. Door 
onze verdampingsproeven moest het innerlijk evenwicht worden verschoven in de 
richting van een kleinere dampspanning. 
