954 
evenwicht verkeerende metastabiele toestand. Wanneer zich nu deze 
toestand, bij een temperatuur iets boven 589.5°, in gesmolten violetten 
fosfor bevindt, zal er een streven zijn naar een stabieleren toestand, 
die, ook zonder dat de stof zich inwendig transformeert, kan intreden, 
doordat, terwijl in de vloeistof innerlijk evenwicht blijft heerschen, a uit 
deze vloeistof neerslaat op de vaste phase, of doordat /? uit de vaste 
phase in de vloeistof overgaat. Gebeurt het eerste sneller dan het 
tweede, dan neemt de vaste stof toe ten koste van de vloeistof, 
gebeurt het tweede sneller dan het eerste, dan neemt de vloeistof 
toe ten koste van de vaste stof. In het eerste geval zouden wij dus, 
bij een voldoende hoeveelheid van de vaste stof, kunnen krijgen de 
stolling van een stabiele in innerlijk evenwicht verkeerende vloeistof 
tot een vaste, metastabiele, buiten innerlijk evenwicht verkeerende stof. 
Dit zou echter niet strijden tegen de tweede Hoofdwet, omdat de toe- 
stand van het stelsel, in zijn geheel genomen, zou zijn overgegaan in 
een toestand van kleinere metastahiliteit. 
In het tweede geval krijgt men smelting van de vaste phase, en 
dit is juist hetgeen Dr. Bridgman heeft waargenomen, als bewijs dus, 
dat het in oplossing gaan van sneller gaat, dan het neerslaan van «. 
Nu zijn hier de inwendige transformaties, die bij genoemde tem- 
peratuur in den vasten zwarten fosfor plaats grijpen niet genoemd. 
Deze innerlijke even wichtsinstelling leidt tot een smeltpuntsverlaging, 
zoodat ook dit proces ten slotte tot een smelting van den oorspron- 
kelijk zwarten fosfor leiden zal. Zoolang echter de vaste stof nog 
bestaat blijft het voorgaande van kracht. Bij dit verschijnsel sluit 
zich direct een ander aan, dat eveneens in de inleiding is genoemd, 
en ook door Bridgman werd geconstateerd. Violette en zwarte fosfor 
werden in dezelfde luchtledige ruimte op 445° verhit. Daar de zwarte 
P bij die temperatuur een kleinere dampspanning bezit .dan de violette, 
werd verwacht, dat deze zwarte fosfor zou toenemen ten koste van 
den violetten. Het resultaat was echter, dat de zwarte P in gewicht 
iets afnam. 
Ook hier valt weer op te merken, dat de zwarte P er naar streeft 
in een stabieleren vorm over te gaan, dit is mogelijk, ook zonder 
dat inwendige transformaties in de zwarte P plaats grijpen, wanneer 
slechts, wat hier stellig het geval is, innerlijk evenwicht in den 
damp bestaat en blijft bestaan. 
De zwarte P kan in een minder metastabielen toestand geraken 
door middel van den damp, die, zooals gezegd, voortdurend in inner- 
lijk evenwicht verkeert, en wel doordat of « uit den damp op den 
zwarten P neerslaat, of uit den zwarten P verdampt. Men kan ver- 
wachten, dat beide processen plaats grijpen. 
