962 
dikarbonzuur leverde ± 140 gram glutakonzure ester van kpt. 
128—132° bij 15 mm. 
Ik verzeepte deze ester door koken met iets meer dan de teoretiese 
hoeveelheid 10°/ 0 -ige kaliloog tot alles in oplossing gegaan was. 
Daarna werd met zwavelzuur aangezuurd en kontinu met aeter 
geëxtraheerd. Deze verzeping verliep vrijwel kwantitatief. 
Het als boven omgekristalliseerde zuur smolt bij 136— 13S°. 
C. Volgens de metode van Morgenstern en Zkrner — lange tijd 
koken met sterke, ivatevige kali van ^-oxjglutaarzuurdinitril — zouden 
we a priori geen glutakonzuur, doch wel /3-oxyglutaarzu ur verwachten. 
Echter toonden Fichter en Dreyfcs *) aan, dat /J-oxyglutaarzuur 
(analoog aan de door Fittig 1 2 * * * * * ) onderzochte éénbasiese oxy zuren) 
bij koken met alkali in glutakonzuur overgaat. Bij de syntese van 
Morgenstern en Zerner is glutakonzuur dus een sekundair produkt 
en ik hoefde alleen het volgens Fichter en Dreyfüs verkregen zuur 
te onderzoeken. 
Zuiver /?-oxyglutaarzuur werd gewonnen uit de ruwe stroop van 
dit zuur 8 ) door verwarming met koperacetaat gedurende enige dagen. 
Het Cu-zout werd afgetiltreerd, met water en alkohol gewassen en 
met H 2 S ontleed, waarna de waterige zuuroplossing in vakuum werd 
drooggedampt. 
10 Gram van dit zuur leverden na 24 uur koken met 50 gram 
10%-ige kali bij aeterextraktie 5 gram glutakonzuur, smeltende na 
zuivering bij 135 — 137°. 
Voor het bereiden van aanzienlike hoeveelheden glutakonzuur is 
deze metode wel het meest aanbevelenswaardig : hij is goedkoop en 
geeft betrekkelik hoge rendementen. 
D. 10 Gram kumalinezuur werden met 60 gram bariumhydroxyde 
aan terugvloeikoeler gekookt, tot de eerst helrood gekleurde vloei- 
stof bijna kleurloos was, wat ± 15 uur duurde. Na affiltratie van 
het bariumkarbonaat-neerslag werd met aeter doorgeschud ; daarna 
werd het barium met zwavelzuur geprecipiteerd en de vloeistof na 
filtratie kontinu met aeter uitgetrokken. 
Ik verkreeg zo 1.7 gram glutakonzuur, smeltend na de gewone 
omkristallisaties bij 135 — 137°. Rendement 18 °/ 0 van de teorie, 
overeenkomstig het door von Pechmann opgegevene. 
1) Ber. 33. 1452 (1900). 
2) Ann. 283 58 (1894). 
3 ) Het niet-kristalliseren dezer ruwe stroop wordt door v. Pechmann en Jenisch 
(loc. cit.) toegeschreven aan de aanwezigheid van een hypoteties laktide-achtig 
lichaam. In werkelikheid bevat deze stroop reeds aanzienlike hoeveelheden (3 oxy- 
ghitaarzure ester (ontstaan bij de indamping der alkoholiese extrakten) zooals bij 
distillatie overtuigend bleek. 
