964 
Op enkele eigenschappen dezer trimethyleendikarbonzuren hoop 
ik later nog terug te komen. 
Identiteit der verkregen glutakonzuren. 
Het volgens de metoden A— E verkregen glntakonzuur had steeds 
vrijwel hetzelfde smeltpunt (136 — 138°); bovendien bleef bij menging 
der verschillende soorten het smeltpunt volmaakt onveranderd. Het 
uiterlik der kristalmassa en de oplosbaarheidsverhoudingen zijn bij 
alle onderzochte soorten dezelfde. Het is dus zeker, dat /die onder- 
zochte bereiding smet oden hetzelfde zuur opleveren. 
De identiteit dezer zuren wordt bevestigd door de in de volgende 
mededeling te bespreken resultaten ; alle soorten zuur gedroegen 
zich bij de daar te behandelen reakties op geheel dezelfde ivijze. 
Bij iedere bereidingsmetode werd zorgvuldig nagegaan, of even- 
tueel een isomeer glntakonzuur aanwezig was, echter steeds zonder 
enig resultaat. 
De BecHNER’se diazoazijnester-syntese heeft nog een dubbel teore- 
ties belang: 
1°. Denken we ons de koppeling als volgt: 
cx L = C'K — coo^VCe — CIC-c c 
u,ooc cat" - |f ca, o o c — c X jX 'Lat = 
^x 
Wordt nu stikstof afgesplitst, dan verkrijgen we het glutakonzuur 
in de het eerst door Perkin en Tattersall *) voorgestelde symme- 
triese vorm : 
HOOG— CH - CH— CH— COOH. 
i I 
2°. Het ontstaan van cyklopropaan-denvaten naast een isomeer 
„onverzadigd” zuur 2 ) is hierdoor interessant, dat er weer uit blijkt 
het geringe ener gie-v er schil tussen drieling en dubbele binding, een 
feit, dat ook reeds door anderen 3 ) is gekonstateerd. Het verschil in 
spanning bij de drieringen en „tweelingen” is lang niet zo aanzienlik, 
als de ringspanningsteorie van von Baeyer eist. Dat deze teorie geen 
steek hield heb ik vroeger reeds door kwantitatieve metingen trach- 
ten aan te tonen 4 ). 
1) Soc. 87, 361 (1905). 
2 ) De onverzadigdheid van glutakonzuur blijkt o. a. bij de overgang in dibroom- 
resp. dioxyglutaanzuur met broom of kaliumpermanganaat 
3 ) Böeseken : Overzicht der koolwaterstoffen I, pag. 209 en 266. 
4 ) Handelingen XVe Ned. Natuur- en Geneesk. Kongres, pag. 234. 
