966 
leding intreedt) op een kokend waterbad verhit. De gele, gelatineuze 
kolfinhoud werd daarna in verdund zoutzuur opgenomen en de 
verkregen vloeistof met aeter doorgeschud. Na wassing met verdunde 
soda-oplossing en water werd de aeter afgedampt. Er resulteerde 
30 — 35 gram (± 45% der teorie) van een lichtgele, zeer dikke, 
kleverige olie. 
In zijn eigenschappen geleek deze ester volkomen op de door 
Guthzeit en Eyssen *) uit iso-imidodikarboxylglutakonzure ester mei 
natronloog bereidde «-cyaanglutakonzure ester. Hij had een zeer 
bittere smaak, kleurde karmijnrood met ferrichloride in alkoholiese 
oplossing en was onder geen omstandigheden te distilleren 8 ). 
Bij verzeping der ester met zuren of alkaliën konden Guthzeit 
en Eyssen noch glutakonzuur noch enig ander hydrolyse-produkt afzon- 
deren. Ik heb zelf deze verzeping onderzocht met verdunde kali, 
kaliummethylaat, 10%-ig zoutzuur, gekoncentreerd zwavelzuur en 
30%-ig waterstofsuperoxyde -|- kali en onderzocht de reaktievloei- 
stofïen zorgvuldig op de aanwezigheid van resp. glutakonzuur, malon- 
zuur, ethyl-2.6-dioxypyridine.5.karboxylaat, 2.6.dioxypyridine.5.kar- 
bonzuur en 2.6.dioxypyridine, produkten, welke naar aanleiding van 
het onderzoek van Thorpe en Rogerson hier konden worden ver- 
wacht. Het resultaat was echter steeds negatief. 
De aldus bereide ester heeft dus vrij zeker een andere bouw. 
Waarschijnlik heeft hij eveneens een zso-ïmicfostruktuur ; bv. : 
COOEt 
I 
C C=NH 
I! 'I 
CH O 
I I 
Cfl=C— OEt. 
In overeenstemming hiermee is het feit, dat bij alle onderzochte 
verzepingsmetoden gemakkelik ammoniak werd afgesplitst. Er zouden 
dan 6. aethoxy (c py\ ronder iv aten moeten ontstaan ; de karmijnkleuring, 
die bij alle verzepingsprodukten bij staan aan de lucht in neutrale 
oplossing optreedt, wijst wel in deze richting. * 2 3 ) 
1) J. pr. t2) 80, 34 (1909). 
2 ) De door Errera en Pasciabosco (Ber. 34. 3704) bereidde cyaanakonieizure 
ester is ook in vakuum niet onontleed distilleerbaar. 
3 ) Zo geven bv. verschillende der door Thorpe c.s. verkregen anhydrieden der 
glutakonzuurreeks (welke hydroxypyronderivaten zijn) bij staan aan de lucht in 
neutrale oplossing diepe wijnroodkleuring. 
