974 
van — in het aperiodische gebied raakt de grenslijn niet meer de 
M- as, zooals in het geval dat R' — R oneindig klein was. In het 
periodische gebied hebben de lijnen ó = const. en T — const. een 
soortgelijk verloop als in fig. 1, alleen snijden die lijnen de Jf-as, 
zooals in het diagram van meded. n°. 148c ; de fig. 2 vormt dan 
ook duidelijk den overgang tusschen fig. 1 en dat diagram, waarin 
de grenslijn met de üT-as samenvalt. 
8. Bovenstaande formules gelden ook nog in het geval, dat R ' < £ R. 
Stelt men evenwel R' = 0, om over te gaan tot het geval van een 
met vloeistof gevulden bol, dan blijkt dat u voor r = 0 oneindig 
groot wordt wat onmogelijk is. Die onmogelijkheid verdwijnt 
echter, wanneer b” = 0 is, zoodat ik meen te mogen besluiten, dat 
in dit geval, evenals bij een oneindig uitgestrekte vloeistof, de bewe- 
ging nooit aperiodisch kan wezen, maar dat de grens der periodiciteit 
bestaat in een oneindig langzame stationaire beweging (M = O) * 2 ). 
Scheikunde. — De Heer Ernst Cohen biedt eene mededeeling aan 
van den Heer Nilratan Dhar: „On Catalysis'’. (Part I). 
(Mede aangeboden door den Heer P. van Romburgh). 
The work on catalysis consists of the following main divisions: 
(1) Release in supersaturated Systems. 
(2) Photo Chemical actions. 
(3) Pseudo catalysis or induced actions and catalysis in homogen- 
eous systems. 
(1) Release in supersaturated systems. Lecooq de Boisbauuran (Ann. 
Chim. Phys. 1866 (4), 9, 173) was the first to show that not only 
were crystal germs of the substance itself able to provoke the 
crystallization of supersaturated Solutions, but that also germs of 
such substances as were isomorphous witli the substance were able 
to do so. 
Gernez (Compt. rend. 1866, 63, 843) showed that not only the 
crystal system required to be the same in order to call for the 
’) Dit is ook het geval in Zemplén’s formule (13) (loc. cit.), die werd verkregen 
door als grensvoorwaarde te stellen, niet dat de amplitude u {) in het middelpunt 
eindig is, zooals Zemplén’s bedoeling was, maar dat u 0 r s eindig is ; bij Zemplén 
kan dus w 0 zelf wel oneindig groot zijn. 
2 ) Dan is u — a (zie § 23 der meded. 1486) ; daartoe reduceert zich ook Zemplén’s 
formule (13), wanneer men m (onze b") oneindig klein stelt. 
