992 
Nieuw-Guinea moet worden gezocht. Door Suess a ) werd onder- 
steld, dat het ketengebergte van Cerarn zich eveneens over Nieuw- 
Guinea in de richting van het Charles Louisgebergte met oost-weste- 
lijke strekking zou voortzetten en Boehm * 2 ) heeft zich bij deze ziens- 
wijze aangesloten. 
Naar mijne meening kunnen de thans bekende gegevens eenvoudig 
worden verklaard door de aanname, dat het tertiair van West-Nieuw- 
Guinea ten Zuiden der Mac Luergolf samenhangt met het tertiair der 
Kei-eilanden en dat het ketengebergte van Ceram in zuidelijke rich- 
ting ombuigt. De binnenste zone der gneissen en glimmersehisten 
van West- en Midden-Ceram vinden we terug op het eiland Koer 
en nog verder zuidelijk tot het eiland -Tadoh der Drie Gebroeders; 
oostelijk van. deze eilanden hangt dan het normaal geplooide tertiair 
met omgebogen strekking samen met het tertiair van, West-Nieuw- 
Guinea, terwijl de mesozoïsche gesteenten, welke in Oost-Ceram een 
groote uitgebreidheid hebben en hier gedeeltelijk nog over tertiair, 
dat in sommige punten overeenkomt met dat van West-Nieuw- 
Guinea, zijn overschoven, in het grootendeels verzonken gebied 
tusschen Oost-Ceram en de Tenimber-eilanden slechts in geringe 
hoeveelheid worden aangetroffen. 
Slechts het zuidwestelijk deel van het eiland Groot Obi en het 
eiland Gomoemoe der Obigroep schijnen, wat hun geologische samen- 
stelling betreft, te behooren tot de reeks Soela-eilan den — Obi — Misooi. 
Het noordelijk deel van Groot Obi en de overige eilanden der Obi- 
groep vertoonen door de groote uitbreiding van verschillende intrusief- 
en effusiefgesteenten (o. m. veel serpentijnen) en door de ontwikkeling 
van tertiaire kalksteenen, zandsteenen en conglomeraten overeenkomst 
met de noordelijke Molukken. Een jong keten gebergte, waarin de 
iong-tertiaire afzettingen intensief zijn geplooid, zet zich van N. W, 
Nieuw-Guinea af over Waigeoe en Lalawati tot in dit gebied voort. 
In het noordwestelijk deel van Groot-Obi vond ik andesiet met 
iongen habitus concordant door serpentijn bedekt, waaruit naar 
mijne meening mag worden afgeleid, dat althans een deel der 
serpentijnen in de Molukken van effusieven oorsprong en van beirek- 
kelijk, jongen, tertiairen of jong-mesozoïschen ouderdom moet zijn. 
Dit werpt een geheel ander licht op de verbreiding en den ouderdom 
der verschillende eruptiefgesteenten in dit gedeelte van onzen 
archipel. Indien n.1. serpentijnen van ongeveer gelijken ouderdom 
!) E. Suess. La Face de la Terre III. 1, p. 318 
2 ) G. Boehm. Neues aus dem Indo Austr. Archipel. Neues Jahrbuch für Min. 
etc. feil. Band XXII. 1906, blz. 404. 
