219 
van het halogeen ( acetyleentetrachloride resp. - tetrabromide ) wordt de 
oppervlakte-energie p groofer; ook substitutie van //-atomen door 
de negatieve zuurstof, heeft een vergrootenden invloed op de oor- 
spronkelijke waarden van p. 
Bij de alkoholen (tig. 2) groeien de waarden van p, alsmede die 
van den temperatuurkoëfficient van p, regelmatig aan met.de ver- 
grooting van de alkyl-rest; het water zelf staat echter blijkbaar ge- 
heel apart. 
Bij het Azijnzuur, het Monochloor- en Trichloor azijnzuur, neemt 
\ öp 
p regelmatig toe met het halogeengehalte, terwijl — in die gevallen 
geheel analoog is. Het dich/oor-a zijnzuur echter heeft een veel gro'o- 
teren temperatuurkoëfficient, zoodat beneden 126° C. de waarden 
voor p grooter, boven 126° C. daarentegen kleiner zijn dan voorliet 
monochloorazijnzuur. Opmerkelijk is verder ook, dat de p-£-lijn voor 
het mierenzuur gelegen is boven die voor het azijnzuur, terwijl ook 
dp 
de waarde van — voor het mierenzuur opvallend klein is. Het af- 
dt 1 
wijkend karakter van het mierenzuur komt ook hierin wel duidelijk 
tot uitdrukking. 
De malonzure diaethylester en de barnsteenzure dimethylester (fig. 5) 
vertoonen over een vrij uitgestrekt temperatuurgebied, vrijwel dezelfde 
p- waarden ; terwijl eene vergelijking van de p-Mijnen voor den 
barnsteenzuren dimethylester met den wijnsteenzuren dimethylester, 
duidelijk den sterk vergrootenden invloed bij substitutie van twee 
.//-atomen door de sterk negatieve hydroxylgroepen bewijst. 
Deze vergrooting der molekulaire oppervlakte-energie p door de 
invoering van negatieve elementen of radikalen in de molekulen, 
schijnt volgens de hier en in voorgaande publikatie’s medegedeelde 
gegevens, een algemeen verschijnsel te zijn. 
dp 
Wat de waarden van den temperatuurkoëfficient — zelve betreft, 
zoo blijkt het, dat deze bij de halogeenverbindingen der koolwater- 
stoffen in de gevallen van het aethyljodide en het aethylideenchloride, 
en evenzoo bij het epichloorhydrine, met de temperatuur niet in 
onaanzienlijke mate veranderlijk is (1,43 tot 1,88); daarentegen is 
hij bij de syram^racA-gekonstitueerde verbindingen aethyleenchloride , 
en acetyleentetrachloride, en -tetrabromide als konstant te beschouwen, 
terwijl hij bovendien met stijgend halogeengehalte regelmatig grooter 
blijkt te worden: 
15 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIV. A°. 1915/16. 
