242 
Van kristalliseerbare dextrine en van amylodextrine, waarvan in 
de literatuur zooveel beweging is gemaakt, heb ik bij mijn proeven 
niets bemerkt ; laatstgenoemde stof is blijkbaar gekristalliseerd zet- 
meel met zooveel tusschen de kristalnaalden aanwezige erythro- of 
leukodextrine, dat de zuiver blauwe jodiumkleur gewijzigd wordt 
tot violet of roodbruin. Wascbt men de kristalbrei, die zich inderdaad 
met jodium soms roodachtig kleurt, met veel water uit, dan verdwijnt 
daaruit de erythrodextrine en daarmede de „amylodextrinereaktie” 
geheel, om voor zuiver blauw plaats te maken. 
De kristallen kunnen ook verkregen worden uit oplosbaar zetmeel. 
Dit wordt gemaakt uit aardappelmeel, door het 10 dagen onder 
koud zoutzuur van 10% te bewaren. 
Kristalschijfjes (bolidisken) ontstaan met bijzondere gemakkelijk- 
heid uit tarwestijfsel. De verhitting daarvan moet wat langer geschie- 
den en bij hooger temperatuur dan bij aardappelmeel, ook is het 
moeielijker om hieruit een volkomen waterheldere oplossing te ver- 
krijgen. 
In Fig. 3 ziet men bij een vergrooting van 230 maal, de schijfjes, 
die zich hebben gevormd in een bekerglas van 100 cM% waarin 
10% tarwezetmeel, vooraf verstijfseld in gedistilleerd water, % uur 
op 160° C. is verhit. Deze schijfjes zijn in het midden het dunst, en 
van dit middelpunt stralen de kristalnaalden uit; zij gelijken op 
het natuurlijke tarwezetmeel, zoowel naar vorm als grootte. Echter 
kon ik daarin met gepolariseerd licht niets van het assenkruis zien, 
dat in gewoon zetmeel zoo duidelijk is. Ik vermoed echter, dat het 
assenkruis wel bestaat, maar te zwak is om waargenomen te worden. 
Het is namelijk een feit, dat de struktuur der sferieten en schijfjes 
veel losser is dan die van het natuurlijke zetmeel, zoodat in de 
volumeëenheid van het laatste veel meer kristalnaalden voorkomen 
dan in die van de eersten. Wanneer nu het dubbelbrekend vermogen 
der afzonderlijke naaldjes niet groot is, behoeft ook door hun samen- 
werking in de schijfjes nog niet noodzakelijk hetzelfde gezien te 
worden als in de natuurlijke korrels. 
Dat het dubbelbrekend vermogen van de laatste op hun kristal- 
struktuur en niet op tangentiale en radiale spanningen berust, leid 
ik af uit het feit, dat het assenkruis, op de gewone wijze waarneem- 
baar is in het, met sterk zoutzuur oplosbaar gemaakte zetmeel, 
waarbij 10 a 16% van de droogstof wordt uitgetrokken, en dus wel 
alle oorspronkelijk in de korrel aanwezige spanningen moeten ver- 
dwenen zijn. 
Dat deze schijfjes ook uit aardappelmeel kunnen verkregen wor- 
den, ziet men uit Fig. 3, waarin 10% aardappelmeel in gedistilleerd 
