248 
vevmoedelijk vele diersoorten de weggenomen zaden spoedig weder 
laten vallen. Het zeer verstrooide voorkomen en het relatief kleine 
aantal individuen dezer boomsoort in het bosch van Depok laat 
zich hierdoor wellicht eenigszins verklai’en. Nauwkeurige waar- 
nemingen hierover ontbreken. Ik heb zelf nog geen transport 
der zaden door dieren waargenomen. Wèl heb ik op 31 Maart jl. 
bij den wildgroeienden, als 39 n geregistreerden Depokschen boom 
waargenomen, dat de talrijke onder den boom liggende vruchten 
zonder uitzondering, alle reeds vóór het openspringen, door dieren 
aangeknaagd waren. De geheel rijpe zaden bevonden zich, 
zij het ook in sommige gevallen beschadigd, nog binnen in de 
vrucht. Voor zoover ik heb kunnen nagaan waren deze beschadi- 
gingen der afgevallen en ook bij de nog aan den boom zittende 
vruchten vermoedelijk alle door de bij Depok in troepen voor- 
komende apen (Semnopithecus) veroorzaakt. In den regel was de 
sterke houtachtige vruchtwand op of nabij den top der vrucht geheel 
weggeknaagd tot op den arillus der zaden. De bijzonder smakelijke 
en groote embryo was echter slechts in enkele gevallen geheel 
opgegeten. De het zaad voor het grootste gedeelte omhullende, gal- 
bitter smakende arillus had, naar het schijnt, in vele gevallen het 
zaad tegen de apen beschermd. 
Oogenschijnlfjk is Sloanea javanica, wat verspreidings- 
middelen aangaat, aangewezen op exozoische zaden-verspreiding door 
kleinere zoogdieren en grootere vogels, die aangelokt, door de 
schitterende kleuren van den vruchtwand en van den zaadrok de 
zaden uit de opengesprongene vruchten wegnemen, maar deze 
wegens den galbitteren smaak van den arillus zeer spoedig weder 
laten vallen. 
Bloei- en Vruchttyd. Vruchttijd der beide genummerde boomen 
(23 n en 39 n) is Maart. Het oudste exemplaar (39») zeer rijk vrucht- 
dragend. De bloeitijd valt in Depok in de eerste helft van den 
„regenmoesson” (October — December). 
Gebruik. Het hout zoude volgens mijne inlandsche gidsen niet 
duurzaam zijn en daarom, niettegenstaande de groote afmetingen, 
in den regel alleen als brandhout benut worden. In vroegere jaren 
vervaardigde men soms de schijfwielen van pedatis (buffelkarren), 
evenals bij eenige andere boomsoorten, uit de breede wortellijsten dezer 
boomsoort. Het oudste der twee hierboven genoemde, thans binnen de 
ijzerdraad-omrastering van het natuurbeschermingsgebied staande ge- 
nummerde boomen (39 n), draagt thans nog de duidelijke sporen van dit 
