Scheikunde. De Heel 1 v. RöMburöH biedt eene mededeel iiig Aart 
van Di*. A. W. K. uk Jong, Correspondent der Afdeeling: 
s , Inwerking van zonlicht op de kaneelzuren ”. 
Het voortgezette onderzoek heeft aangetoond, dat het eigenaardige 
gedrag van het kaneelzuur in vasten toestand onder de inwerking 
van het zonlicht, geweten moet worden aan de gemakkelijkheid 
waarmede het in den metastabielen vorm overgaat. Deze metasta- 
biele vorm werd het eerst door O. Lehmann *) in 1885 beschreven. 
Door Erlenmeyer Jun. is in de Berichte der D. C. G. en verder in 
de Biochemische Zeitschrift een zeer uitgebreid onderzoek naar het 
voorkomen van verschillende vormen van de kaneelzuren medege- 
deeld. Hij komt tot de conclusie, dat van het normale kaneelzuur 
4 verschillende modificaties bestaan n.1. «- en (?-Storaxkaneelzuur en 
«- en /^-Heterokaneelzuur. Het kaneelzuur uit planten afkomstig 
bestaat, op 0,5 % Heterokaneelzuur na, uit Storaxkaneelzuur, terwijl 
het synthetische kaneelzuur een mengsel van ongeveer gelijke deelen 
Storax- en Heterokaneelzuur is. De «-zuren gaan door verhitting 
van hun waterige en ook verdund alcoholische oplossingen in de 
/?-zuren over. In Ber. 39 blz. 1581, Ber. 42 blz. 509 en Biochem. 
Zeitschrift 34 blz. 355, worden nog andere omzettingen van de «- 
in de /?-zuren, en omgekeerd, medegedeeld. Het kaneelzuur door mij 
gebruikt was Storaxkaneelzuur (denkelijk afkomstig van de coca- 
splitsingszuren ; zie vorige mededeeling), daar het uit alcohol in de 
goed gevormde, dikke, prismatische kristallen van «-Storaxkaneelzuur 
zich afzonderde (in Ber. 42, blz. 504 vindt men de photographieën 
van de verschillende vormen). Bij het telkens omkristalliseeren uit 
alcohol van 95°/ 0 onder verwarmen, hetgeen bij de vermelde proeven 
plaats had, wordt het «-Storaxkaneelzuur meer of minder in het 
/5-zuur omgezet. Dit mengsel gaf bij belichten steeds «- en /2-truxill- 
zuur. Deze omzetting in /?-zuur werd nog vergroot, doordat na het 
oplossen van het kaneelzuur in alcohol de oplossing door het be- 
wegen van de schaal snel verdampt werd. Gevonden werd toch, 
dat wanneer men een alcoholische «-Storaxkaneelzuur-oplossing op 
een glazen plaat schenkt en door blazen den alcohol snel laat ver- 
dampen, zich alleen kristallen van (S-Storaxkaneelzuur vormen. Deze 
kristallen gaven bij belichten alleen ^-truxillzuur, terwijl de prisma- 
tische kristallen van «-Storaxkaneelzuur alleen «-truxillzimr gaven. 
Het fijn maken van de kristallen gaf geen verandering in de werking 
van het licht. 
9 Ber. 43, 461 (1910); Graham Otto’s Lehrbuch der Chemie' Bd. I, 3e 
Abth., blz. 57. 
