dors, waartlisschen de dubbele binding bestaat, 3 verschillende rneta* 
stabiele vormen kunnen optreden, afhankelijk van de verschillende 
plaatsing van de groepen aan het eene koolstoftetraeder ten opzichte 
van die aan het andere. Op deze wijze komt hij tot 6 verschillende 
vormen, die alle in links- en rechtsd raaiende modificaties moeten 
kunnen voorkomen. Drie hiervan behooren tot het type van het 
normale kaneclzuur en drie tot dat van het allozuur. 
Tegenover deze voorstelling staat de meening van Biilmann ’) 
dat de verschillen der allozuren aan trimorphie toegeschreven moeten 
worden, terwijl Rlibeu en Goldschmidt 8 ) het voorkomen van «- en 
(3-Storaxkaneelzuur als een typisch geval van dimorphie beschouwen. 
De veranderingen die «- en ^-Storax k aneel z u u r in het zonlicht 
ondergaan geven ons een kijk op het verschil dat tusschen deze 
zuren in den vasten toestand bestaat. De polymerisatieproducten van 
deze zuren zijn, zooals we zagen, «- en ^-truxillzuur, waaraan men 
de volgende formules, als de meest waarschijnlijke, toekent. 
tt-truxillzuur (?-truxillzuur 
C 6 H 5 — OH — CH — COOH C 6 H 5 — OH — OH — COOH 
ii II 
HOOC — CH — CH — C.H, C.H, — CH — CH — COOH 
Over de ligging van de groepen, ten opzichte van het vlak van 
den vierring, is niet veel bekend; voor /?-truxillzuur is het meest 
waarschijnlijke, dat de COOH-groepen zich aan dezelfde zijde 
bevinden. 
Uit deze structuurformules is duidelijk te zien, dat één molecule 
van deze truxillzuren uit 2 moleculen kaneelzuur ontstaat en dat de 
verschillende wijze, waarop de binding plaats heeft, aanleiding geeft 
tot het optreden van 2 truxillzuren. 
Men moet dus aannemen, dat tusschen a- en jJ-Storaxkaneelzuur 
in vasten toestand een zoodanig verschil bestaat, dat het eerste door 
lichtinwerking een binding, als in «-truxillzuur voorkomt, alleen 
mogelijk maakt, terwijl het ^-Storaxkaneelzuur zoodanig moet zijn, 
dat de binding als in /3-truxillzuur aanwezig is, uitsluitend kan 
plaats hebben. 
Een verschillende plaatsing van de groepen ten opzichte van 
elkander in het molecule, zooals Erlenmeyer doet om het verschil 
tusschen «- en /3-kaneelzuur te verklaren, kan ons niet helpen, daar 
dan toch steeds voor elke formule de binding van 2 moleculen op 
zoodanige wijze kan plaats hebben, dal zoowel «- als ^-truxillzuur 
kunnen ontstaan. 
b Ber. 42 , 184 (1909). Ber. 43, 569 (1910). 
2 ) Ber. 43 , 461 (1910). 
