274 
heb ik in verband met het bovenstaande gemeend de mogelijkheid 
van de verklaring, welke Prof. Wegscheider als de meest waarschijn- 
lijke noemde, te kunnen onderzoeken. Allereerst heb ik daartoe de 
proeven van Waelace herhaald ; reeds bij de eerste thermische 
bepaling bleek mij, dat werkelijk NH,C1 enantiotroop is, maar dat 
de overgangstemperatuur merkbaar moest afwijken van de waarde, 
welke door Wallace opgegeven wordt. In het onderstaande wil ik 
beginnen met eene beschrijving der proeven, welke ik heb uitgevoerd 
om het overgangspunt van het ehloorammonium zoo nauwkeurig 
mogelijk vast te leggen. 
3. Thermische bepaling van het overgangspunt van ehloorammonium. 
Een reageerbuis met chloorammoniumkristallen werd in een olie- 
bad op ongeveer 200° verwarmd en daarna in eene wijdere buis op 
watten geplaatst. Waarneming der temperatuur telkens na halve 
minuten leverde bij ongeveer 174° een temperatuurstilstand. Bracht 
ik een buis van kamertemperatuur in het oliebad van 200°, weer 
in een luchtmantel, dan bleek de temperatuur-tijdlijn bij ongeveer 
187° een horizontaal gedeelte te vertoonen. Herhaling van deze 
proeven bij lagere temperatuur van het oliebad en bij gebruik van 
een tweede oliebad voor de afkoelingskrommen leverde slechts weinig 
verandering in de sdlstandstemperatuur. Uit deze waarnemingen 
moeten wij dus afleiden, dat ehloorammonium een overgangspunt bezit 
tusschen 174 ° en 187 ° en dat bij afkoeling de temperatuur te laag 
en bij verwarming te hoog gevonden wordt, doordat de omzetting 
der modificaties bij het overgangspunt te langzaam gaat om de toe- 
gevoerde warmte direct te verbruiken en de afgevoerde warmte 
direct terug te leveren. Nauwkeuriger was het overgangspunt door 
deze vertraging in de omzetting niet te bepalen. Wel leverden deze 
proeven mij de conclusie, dat de temperatuur van 159 °, welke Wallage 
voor het overgangspunt opgeeft, beduidend te laag is. 
4. Dampdrukmetingen. 
Uit de waarnemingen van den dampdruk van vast chloorammo- 
niurn volgt door extrapolatie, dat het opsporen van de overgangs- 
temperatuur door waarneming van eene discontinuïteit in de damp- 
druklijn eene buitengewoon nauwkeurige drukmeting zou vereisehen; 
de druk bij 180° bedraagt slechts enkele millimeters kwik. 
Ik heb daarom getracht eene discontinuïteit te vinden in de drie- 
phasenlijn SLG van het systeem NH 4 C1— H 3 0. Meet men immers de 
dampdrukken der verzadigde oplossingen, dan zal, als althans de 
vaste stof geen water in merkbare hoeveelheden in zich opneemt, 
