genoemd, indien men doelt .op liet voorkomen van zuurstof als ozóh 
en gewone zuurstof. 
Waarom zou men dan algemeen het optreden van verschillende 
molecuulsoorten niet door allotropie aanduiden? In deze beteekenis 
werd het reeds door Prof. Smits bij zijne theoretische beschouwingen 
gebruikt. Rationeel is dan het optreden van twee of meer vaste 
toestanden phasen-a llotropie, het optreden van meerdere molecuul- 
soorten molecidair-allotropie te noemen. Phasenallotropie zal dan 
blijkens het bovenstaande dikwijls, zoo niet altijd, zijn grond vinden 
in moleculairallotropie. *) 
Bij chloorammonium is van structuur en grootte der moleculen 
in vasten toestand niets bekend. Dit rechtvaardigt in verband met 
het bovenstaande m.i. voldoende de keuze van den titel dezer ver- 
handeling. 
Anorganisch Chemisch Laboratorium 
der Universiteit Amsterdam. 
Scheikunde. — De Heer van der Waals biedt een mededeeling 
aan van den Heer A. Smits: „Moleculair- Allotropie en Phasen- 
Allotropie in de Organische Chemie ”. 
(Mede aangeboden door den Heer P. Zeeman). 
1. Overzicht van organische pseudostelsels. 
Het optreden van een stof in twee of meer gelijksoortige phasen 
heb ik met den naam phasen-allotropie aangegeven, terwijl het voor- 
komen van verschillende molecuulsoorten van eenzelfde stof, met 
den naam van moleculair-allotropie werd aangeduid. Zooals bekend 
mag worden ondersteld is een der gevolgtrekkingen, waartoe de 
theorie der allotropie voert, deze, dat phasen-allotropie haar grond 
vindt in moleculair-allotropie. 
Het gebied, waarop het bestaan van moleculair-allotropie het ge- 
makkelijkst is aan te toonen, is het gebied der organische chemie, 
en dit feit meen ik daaraan te moeten toeschrijven, dat de omzettings- 
snelheid tusschen de verschillende molecuulsoorten, die het verschijnsel 
van isomerie of polymerie vertoonen, in de organische chemie over 
het algemeen veel geringer is dan in de anorganische ; bij organische 
stoffen schijnt zij zelfs in vele gevallen niet waarneembaar te zijn. 
De stoffen, waarbij dit echter wel het geval is, en die men vroeger 
D Smits. Zeitschr. f. pliysik. Chemie. 89. 257 (1915). 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIV. A°. 1915/16. 
1‘J 
