284 
met den naam van tautomeren heeft aangegeven, zijn tot heden 
betrekkelijk klein in aantal, doch ongetwijfeld zal dit aantal toenemen, 
naarmate het experiment wordt verfijnd. 
Het ligt voor de hand, dat een toetsing van de theorie der allo- 
tropie het gemakkelijkst uit te voeren zal zijn op het gebied der 
organische chemie, doch aan den anderen kant is een toetsing op 
anorganisch gebied, vooral bij elementen, wetenschappelijk interessanter. 
Het onderzoek wordt dan ook zoowel op anorganisch als organisch 
gebied voortgezet, en het doel van deze mededeeling is te wijzen 
op het reusachtig veld van onderzoek, dat zich op organisch gebied 
voor een studie in deze richting voor ons opent. 
Bancroft *) heeft voor het eerst bij de studie van stelsels van 
organische stoffen, die in twee verschillende vormen kunnen optreden, 
den invloed van den tijd in rekening gebracht. Bij deze beschouwing 
kwam hij tot drie gevallen. 
1. Het tijdselement vervalt doordat het (innerlijk) evenwicht zich 
practisch oogenblikkelijk instelt. 
2. De instelling van het (innerlijk) evenwicht geschiedt zóó lang- 
zaam, dat zoogenaamde „valsche evenwichten” optreden, voor welk 
geval Bakhuis Roozeboom * * 3 ) verschillende T^A-figuren afleidde. 
3. Het (innerlijk) evenwicht stelt zich met een zoodanige snelheid 
in, dat het stelsel zich. bij snel werken binair, doch bij langzaam 
werken unair gedraagt. 
De stoffen, die tot de laatste groep behooren, en hun aantal is 
vooral op organisch terrein ongetwijfeld enorm groot, leveren een 
in hooge mate loonend onderzoekingsmateriaal op. 
Bancroft was de eerste, die in het door Zincke 3 ) onderzochte 
dic/iloorstilbeen een pseudobinair stelsel ontdekte en zijn gedrag ver- 
klaarde. Zincke had gevonden, dat wanneer de hoogstsmeltende 
vorm langen tijd in gesmolten toestand werd gehouden, (200°) er 
een 9tolpuntsverlaging van 192° tot 160° optrad, hetgeen zooals Bancroft 
aangaf daaraan moest worden toegeschreven, dat de stof zich bij 200° 
in (innerlijk) evenwicht had gesteld, waarbij de moleculen van den 
eenen vorm zich ten deele in die van den anderen hadden omgezet. 
Onder de organische stoffen, die in verschillende isomere vormen 
kunnen voorkomen, treft men volgens de literatuur in zéér vele 
gevallen smeltpuntsveranderingen aan, die aan een omzetting in de 
richting van het innerlijk evenwicht of aan een vertraging der inner- 
lijke evenwichtsinstelling zullen moeten worden toegeschreven. 
b Journ phys. Ghem. 2. 143 (1898). 
2) Z. f. phys. Ghem. 28. 289 (1899). 
3 ) Lieb. Ann. 198. 115 (1879). 
