288 
'mtitisch doorgevoerd onderzoek bij verschillende konstante tempera- 
turen kan ons bier alleen verder brengen. 
Om dit aan te toonen is het noodig liet ons hier interesseerend 
belangrijke werk van Dimroth nader te beschouwen. 
Dimroth l 2 ) heeft gebruik gemaakt van de formule van van ’t Hoff 5 ) 
omtrent de verandering van liet evenwicht door het oplosmiddel, 
doch in een eenigszins ge modi Mceerden handigen vorm, n.1. in deze 
gedaante : 
Cb Lr 
( 1 ) 
waarin dan Ca en Cb de concentraties aangeven van de stoffen A en B 
in den (innerlijken) evenwichtstoestand bij een bepaalde temperatuur. 
La en Lr, zijn de verzadigings-concentraties van A en B in het 
zuivere oplosmiddel bij dezelfde temperatuur, terwijl G een konstante 
is, onafhankelijk van het oplosmiddel. 
Dimroth wijst er nu op, dat uit deze betrekking belangrijke ge- 
volgtrekkingen gemaakt kunnen worden, die voor de bereiding van 
zich in elkaar transformeerende isomeren van groot gewicht zijn. 
Hij zegt : stel dat voor een bepaalde temperatuur G = 1 , dan 
volgt hieruit, dat wanneer men bij deze temperatuur een willekeurig 
oplosmiddel met de beide isomeren A en B heeft verzadigd, en vast A 
en vast B op den bodem liggen, het geheele stelsel onveranderd in 
evenwicht blijft. Hierbij had opgemerkt kunnen worden dat de 
temperatuur, waarbij dit het geval is, het overgangspunt tusschen 
A en B zou beteekenen, de temperatuur dus waarbij de beide vaste 
phasen A en B met elkaar in evenwicht zijn. 
In dit geval zal de, aan de twee vaste 
Is G<1 
, . Ca , L a 
dan is < —. 
Cb Lb 
isomeren A en B verzadigde oplossing meer A bevatten dan met 
den evenwichtstoestand overeenkomt. Een gevolg hiervan is, dat A 
zich in de vloeistof omzet in B, terwijl deze laatste stof uitkristal- 
liseert, en vast A in oplossing gaat, totdat het vaste A geheel is 
verdwenen. Het omgekeerde zal plaats vinden, wanneer G^> 1. 
Naar aanleiding dezer beschouwingen zegt hij : „Bringt man also 
zwei wechselseitig mit ausreichender Geschwindigkeit umwandelbare 
Isomere mit einer zur Lösung unzureich enden Menge eines Lösungs- 
mittels zusammen, so muss, wenn der Satz von van ’t Hof? zu 
Recht besteht, die Richtung des sich abspielenden Isomerisations- 
vorganges ausschliesslich von der Konstanten G abhangen, also 
ganzlich unabhangig sein von der Natur des Lösungsmittels”, 
] ) Lieb. Ann. 377, 133 (1910). 
2 ) Yorlesungen über theor. u. phys. Chemie, 219. 
