2. Schijnbare tegenstrijdigheid iusschen theorie en praktijk. 
Dimkoth *) die verg. (18) als volgt schreef, 
C'a 
C'b 
L 
L 
C dL 
( 20 ) 
heeft er op gewezen dat, daar de richting der isomeratie uitsluitend 
van den factor G afhangt, deze onafhankelijk moet zijn van de 
natuur van het oplosmiddel. 
Hiermede zegt Dimroth is de ervaring in strijd, want het is bekend, 
dat isomeren door behandeling met verschillende oplosmiddelen in 
elkaar kunnen worden getransformeerd. 
Naar aanleiding hiervan moet ik opmerken, in de eerste plaats, dat 
alleen dan van een toetsing van formule (20) kan sprake zijn. wan- 
neer men uitgaat van een aan A en B verzadigde oplossing in kontact 
met de twee vaste phasen. Slechts in één geval zal dan in dezen 
toestand geen verandering komen n.1., wanneer de temperatuur van 
het stelsel juist de overgangstemperatuur van de twee vaste phasen 
is. In alle andere gevallen zal onafhankelijk van het oplosmiddel 
een transformatie plaats grijpen, waarbij de metastabiele vaste modi- 
ficatie verdwijnt en de stabiele overblijft. Bij sommige stelsels zal 
deze transformatie langzaam verloopen, maar dan moet men trachten 
het proces katalytisch te versnellen. 
Wanneer men, op deze wijze werkende, afwijkingen vindt, zal 
dit ongetwijfeld daaraan moeten worden toegeschreven, dat men op 
niet-ideale gevallen, of op het geval van polymeren verg. (20) toepast. 
Dat de praktijk inderdaad in overeenstemming met de theorie is, 
zal men in zoo’n geval op eenvoudige wijze kunnen aantoonen, door 
de algemeen geldende betrekking (6) van de vorige, mededeeling * 2 ) ; 
XL . Xl 
* j 1 T7 
VL Yl 
toe te passen op de daar ter plaatse aangegeven wijze. 
Dat men isomeren door behandeling met verschillende oplosmidde- 
len in elkaar kan omzetten is een geheel ander verschijnsel. Hier- 
mede bedoelt men trouwens ook dit, dat wanneer men b.v. den 
«-vorm oplost in een bepaald oplosmiddel, en dan de oplossing op 
de een of andere wijze tot kristallisatie brengt, de /?-vorm te voor- 
schijn komt. 
Wat men hier wel in het oog moet houden is dit, dat de hier 
1) Lieb. Ann. 377, 127 (1910). 
2 ) Dit verslag p. 294. 
