&,=de susceptibiliteit van de lucht, die zich boven den 
meniscus der oplossing bevindt, deze is bij 20° (J. en 
760 m m. druk = 0.0294 . 10- 6 , 
dus k x = 0.0294.1 0~ 6 
hierin is p l — de barometerstand verminderd met de 
vochtigheid van de lucht, 
y, = de dichtheid der oplossing, 
h = de gemeten stijghoogte van het water, 
k = de susceptibiliteit van de lucht, die zich boven den 
meniscus van het water bevindt, 
y = de dichtheid van het water. 
Bevat de oplossing x°/ 0 van het nikkelzout, dan is volgens de wet 
van WlEDEMANN: 
(100—#) X water "f" ' T 'Y,Xizout 
. (77) 
100 
Deze XNizout vermenigvuldigd met het molekulair gewicht van het 
bedoelde nikkelzout geeft den molekulairen magnetiseeringscoëfficient 
X'". Uit x'" vindt men den magnetiseeringscoëfficient x" v - van liet 
nikkelatoom door een correctie aan te brengen voor het diamagnetisme 
van het anion. 
Hiervoor werd genomen 
deze getallen zijn afgeleid uit de door Pascal gegevene door een 
correctie aan te brengen voor de waarde van Xwaten die door Pascal 
— 0.75 . 10~ c genomen werd. 
Uit Xwi berekent men volgens de formule a 0 = )/(3RT ./ a ) het 
magnetisch moment van het nikkel per gramatoom bij het absolute 
nulpunt. 
ö 0 
n = ^ en slotte het aantal magnetonen van het nikkel- 
atoom. 
§ 2. Ten eerste werden onderzocht de waterige oplossingen van 
NiS0 4 , NiCl 2 en Ni(N0 3 ) a . 
Zij werden bereid uit gedistilleerd water en cobaltvrije nikkel- 
zouten van Kahlbaum. 
