315 
tieve eigenschap opvatten en de correctie voor den ammoniak een- 
voudig afleiden uit lief geheele ammoniakgehalte. 
De volgende tabel geeft de uitkomsten verkregen inef de arnmo- 
niakale oplossingen : 
Uit de verkregen uitkomsten kan men de gevolgtrekking maken, 
dat voor de aimnoniakale oplossingen de /" Ti . JO o C en dus ook de 
magnetongetal! en iets kleiner uitvallen dan de overeenkomstige groot- 
heden voor de waterige oplossingen en wel is dit verschil binnen 
de grenzen der waarnemingsfouten voor de drie onderzochte zouten 
even groot, bijv. voor het magnetongetal vindt men als verschil 
0.47 0.48 en 0.40 respectievelijk voor de NiS0 4 , NiCl 2 en Ni(NO :i ) 2 
oplossing. 
§ 4. Toevoeging van H 2 S0 4 bij een waterige oplossing van NiS0 4 
en van (NH 4 ) 2 S0 4 bij eene ammoniakale oplossing van NiS0 4 bleek 
geen invloed te hebben op het magnetongetal. 
7„ NiS0 4 
% h 2 so 4 
n 
3.619 
16.01 
3.241 
9.493 
16.02 
7 # NiSO., 
% nh :i 
7 ; (NH 4 ) 2 S0 4 
n 
3.659 
8.308 
15.46 
3.187 
7.238 
12.884 
15.48 
§ 5. Ten slotte werd onderzocht, hoe de y™. van de temperatuur 
afhangt door metingen van een waterige Ni(Jl 2 -oplossing bij 6°.0, 
16°. 7 en 89°. 7 C. en van een ammoniakale NiCl 2 -oplossing bij 6°. 7 
18°. 8, 20°. 2 en 56°.2 C. 
Daar alleen dat gedeelte van de buis, dat zich in het magnetisch 
veld bevindt, gebracht was op de temperatuur T terwijl het overige 
deel van de buis en het bakje, waarin zij uitmondt op kamer- 
temperatuur f C. waren, moest een correctie worden aangebracht voor 
de inhomogeniteit van de vloeistof in de buis en het bakje; dus 
wordt formule (i') 
VT 
7t , 
-7 Yjoatei' 
h 
waarin yt~ de dichtheid der oplossing bij de temperatuur T, 
Yt = de dichtheid der oplossing bij de kamertemperatuur t. 
De voor de berekening van yr noodige uilzettingseoefticienten 
werden bepaald : 
21 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIV. A°. 1915/16, 
