320 
TABEL II. Ferro-ammoniumsulfaat. 
X . 10 6 oplossing 
X a . 10 4 na correctie 
I 1123.5 
T 
r 
o,o aan zoüt 
— 0.6090 
121.5 
26.49 
293°2 
0.2503 
- 0.6060 
121.6 
26.49 
292.2 
0.2549 
— 0.6020 
120.8 
26.45 
292.5 
0.2639 
— 0.5120 
120.6 
26.47 
294.4 
0.4850 
— 0.4070 
121.3 
26.47 
292.3 
0.7260 
— 0.3970 
121.2 
26.49 
293.0 
0.7510 
— 0.0573 
123.1 
26.54 
289.3 
1.5200 
+ 0.1352 
122.3 
26.50 
290 8 
1.9700 
+ 0.1515 
122.7 
26.48 
289.2 
2.0070 
+ 0.5440 
122.4 
26.44 
289.0 
2.9180 
+ 0.5630 
121.2 
26.44 
292.0 
2.9800 
+ 0.5700 
122.0 
26.46 
290 5 
2.9900 
+ 05870 
121.9 
26.45 
290.5 
3.0300 
+ 1.2040 
121.6 
26.48 
291.8 
4.4700 
+ 1.1790 
121.2 
26.44 
291.8 
4.4300 
+ 1.4400 
122.9 
26.52 
289.6 
5 0000 
+ 1.8770 
122.0 
26.50 
291.2 
6.0200 
+ 3.5100 
122.6 
26.53 
290.4 
9.7500 
. +3.5800 
121.7 
26.44 
2909 
9.9800 
+ 3.8800 
121.5 
26.50 
292 4 
10.7100 
+ 4.7400 
122.9 
26.57 
290.8 
12.5700 
+ 5.8200 
122.5 
26.59 
291.9 
15.1200 
+ 6.8900 
123.3 
26.59 
290.4 
17.4500 
Middelwaarde voor n— 26.49. 
Weliswaar scheen aanvankelijk de toestand bij lagere concentraties 
volstrekt niet zoo eenvoudig; nu eens steeg het magnetongetal tot 
27 en daarboven, dan weer daalde het naar 26. 
De gedachte aan sporen van verontreiniging lag voor de hand — 
of bevatte misschien het zont een, zij ’t ook geringe, overmaat van zuur? 
Evenwel, uit zeer vele waarnemingen, waarbij oplossingen met 
zeer verschillende toevoegingen van zwavelzuur werden gemeten, 
bleek steeds opnieuw de onafhankelijkheid van dergelijke invloeden 
