gelegen is in de cranialc segmenthelft Ia, gelijk dooi' waarneming 
in allen deele bevestigd wordt, dan zal a fortiori de craniaalwaarts 
van deze segmenlbelft gelegen ponticulus lot deze zelfde segment- 
helft gerekend moeten worden, althans zeer zeker niet tot de caudale 
segmenthelft I b. — Is er derhalve een ponticulus aanwezig, dan 
volgt noodzakelijk uit het feit, dat de ponticulus ontstaan is in de 
craniale sclerotoomhelft I a (van de caudale helft van het laatste 
schedelsclerotoom blijft hij door de intersegmentaal gelegen cranio- 
vertebraalgrens gescheiden), dat inderdaad de atlas niet aequivalent 
meer is met de overige wervels, doch in plaats van uit 2, uit 3 
sclerotoomhclften is opgebouwd, en dat de formule luiden moet: 
Sla -f- SIó -f- Slla. 
Hiermede nu is het antwoord gegeven, zoowel op de door de Burlet 
gestelde vraag naar de beteekenis en de herkomst der bij den mensch 
als variatie, bij vele zoogdieren constant optredende ponticuli posteriores 
en laterales, alsook in eerste instantie op de in het begin dezer 
mededeeling geformuleerde vraag, of activeering kan optreden van 
de osteogenetische potentie der „vrije” segmenthelft la en zoo ja, 
tot welke verschijnselen deze activeering dan aanleiding zal geven. 
Het antwoord op de eerste vraag moet luiden, dat door de aan- 
wezigheid der Ponticuli posteriores en laterales de atlas zeer zeker 
niet aequivalent met de overige wervels mag genoemd worden, 
maar dat zij zich, vergeleken met de overige wervels, vergroot heeft 
gelijk door de Burlet ook verondersteld werd, door assimilatie van 
een craniaalwaarts gelegen element, ontstaan uit de segmenthelft Ta. 
Op de tweede vraag moet worden geantwoord, dat activeering 
van de osteogenetische potentie der segmenthelft Ia zeer zeker 
mogelijk is en dat een der verschijnselen, waardoor deze activeering 
gekenmerkt wordt, bestaat in het optreden der ponticuli posteriores 
en laterales, welke craniaal de foramina arcualia en alaria begrenzen. 
Men kan zich dit proces zóó voorstellen, dat in dat gebied der 
segmenthelft Ia, dat overeenkomt met den arcus posterior vertebrae 
(het gebied van het wervellichaam blijft voorloopig buiten bespreking) 
door het tot uiting komen van het daarin aanwezige been vormend 
vermogen een, zij het meestal slechts zwakke beenboog ontstaat, 
die met den arcus posterior atlantis versmelt, daarbij een noodzakelijke 
opening latend voor de doortreding van den n. eervicalis I en de 
a. vertebralis. het foramen arcuale. Hetzelfde geldt voor het gebied 
van den processus transversus. Ook daar ontstaat in de segment- 
helft Ia, een met den beenboog in het gebied van den arcus posterior 
samen hangend beenstukje, dat onder vrijlating van het voor de 
doortreding van _a. vertebralis en rainus anterior n. eervicalis 1 
