330 
noodzakelijke foratnen alare niet den processus transversus versmelt. 
Indien deze voorstelling juist is, ligt liet voor de hand om aan te 
nemen, dat er behalve de beide bovengenoemde ponticuli ook nog 
andere elementen in het dorsale gebied van den atlas zuilen zijn 
aan te wijzen, die tot de sclerotoomhelft I a moeten worden terug- 
gebracht. Hierbij heb ik vooral het oog op de craniale helft der 
massae laterales en op het middelste deel van den arcus posterior, 
gelegen tusschen de insertieplaats van de ponticuli posteriores aan 
den achtersten boog. Wat de massae laterales betreft, zoo behoeven 
we slechts erop te letten, dat de beide ponticuli aan de boven-, resp. 
achter- en zijrand ervan ontspringen en dat deze oorsprongsplaats, 
resp. het meest naar achter en lateraal uitstekende deel van de 
massa lateralis, eveneens steeds craniaal van de l ste spinaalzenuw 
gelegen is ; op die plaats toch ziet men bij eenigszins krachtige 
ontwikkeling de beide ponticuli continu in elkander overgaan. Men 
moet dus wel aannemen, dat het ook hier een in het meest craniale 
gebied der massae lateralis liggend deel is, dat evenals de beide ponti- 
culi uit de segmenthelft I a ontstaan is. Een moeilijkheid doet zich 
hier echter voor bij het bepalen van de grenslijn tusschen het gebied 
van de segmentheJften Ia en I b. Bij de ponticuli leverde zulks geen 
bezwaar op, aangezien al wat craniaal van de eerste spinaalzenuw, 
dus boven het foramen arcuale of alare ligt zeker niet tot lb behoort, 
en er geen enkele aanleiding bestaat om aan te nemen, dat iets van 
het gebied, caudaal ten opzichte van diezelfde zenuw gelegen, tot 
de segmenthelft Ia zou belmoren. Hier echter is het anders ; een 
relief van eenige morphologische beteekenis, zooals het for. arcuale 
of het for. alare zonder twijfel is, en dat de grenslijn tusschen het 
gebied van de segmenthelften Ia en I/; aantoonbaar zou maken, ver- 
toon en de massae laterales noch bij den volwassen, noch bij den 
jeugdigen atlas. Men kan derhalve wel zeggen, dat naar alle waar- 
schijnlijkheid een deel van de massae laterales nog tot de segment- 
helft Ia behoort, het is echter voorshands niet mogelijk te zeggen, 
welk deel dit is. 
Voor het bovengenoemde middelste deel van den arcus posterior 
is dit gemakkelijker. Ook in dit gebied is het, gelijk wij zagen, a 
priori waarschijnlijk, dat de activeering van de osteogenetische potentie 
der segmenthelft Ia niet beperkt blijft tot de ponticuli posteriores 
en laterales, doch zich uitbreidt tusschen de vasthechtingspunten der 
ponticuli aan den arcus posterior en zoodoende een in de mediaanlijn 
samenhangenden, ononderbroken beenboog vormt. In den regel is ook 
hier de grens tusschen de gebieden, behoorend tot Sla en SI6 
niet waarneembaar, evenmin als bij de massae laterales en wel om 
