de uit segmenthelft la ontstane been boog in zijdeüngsehe richting Is 
vergroot, terwijl in 1) als zeer waarschijnlijke natuurlijke begren- 
zing van de segmentiielft la tegenover de segmenthelft lb het fo ramen 
arcuale rnedianum nog is aangegeven. 
A geeft derhalve aan den minimalen, D den maximalen graad van 
activeering der osteogenetische potentie in het semisegment Ia. 
Het aandeel, dat de segmenthelft la zou hebben in den opbouw 
der massae laterales, heb ik in deze schemata met opzet niet tot 
uitdrukking gebracht. Zoolang dit onderdeel van den atlas geen 
relief vertoont, dat de grens tusschen de segment helften Ia en 16 
metterdaad aantoonbaar zou maken, lijkt het mij, hoe waarschijnlijk 
de meening theoretisch ook moge wezen, niet verantwoord haar in 
een schema vast te leggen. 
Kort samengevat is dus in deze mededeeling het volgende betoogd : 
1°. Zooals door Bolk werd vastgesteld, hebben wij in het optreden 
van ponticuli posteriores en laterales bij den menschelijken atlas niet 
anders te zien dan een atavistische variatie, daar de bij den mensch 
normaal voorkomende vorm van den atlas is ontstaan door reductie 
uit den zoogdieratlas, waarbij de genoemde ponticuli meestal constant 
voorkomen. 
2". De ponticuli posteriores en laterales van den atlas, hetzij zij 
voorkomen als variatie zooals bij den mensch, hetzij zij constant 
zijn zooals bij de meeste zoogdieren, belmoren tot de Segmenthelft Ia 
In alle gevallen waarin genoemde ponticuli aanwezig zijn, is dus 
de atlas zeker niet aequivalent met de overige wervels, daar de 
formule voor den atlas dan luiden moet Sla -J- S16 -f- Slla. De ver- 
onderstelling van de Bukt, et, dat met den l en halswervel zich elementen 
hebben geassimileerd, die oorspronkelijk craniaalwaarts gelegen waren, 
is dus juist. 
3°. De als foramina arcualia medialia of mediana besproken 
variaties van den atlas zijn waarschijnlijk het bewijs, dat ook het 
tusschen de beide insertieplaatsen van de ponticuli posteriores ge- 
legen deel van den areus posterior, voorzoover het craniaal van de 
genoemde foramina gelegen is, tot de Segmenthelft Ia moet worden 
teruggebracht. 
4 Ü . Het feit, dat de beide genoemde ponticuli belmoren tot de 
Segmenthelft Ia, geeft het bewijs, dat activeering van de in deze 
Segmenthelft aanwezige osteogenetische potentie mogelijk is. 
