385 
eenige thermische grootheden van het neon bepaald, waarover de 
volgende samen met Dr. Crömmelin te geven mededeeling (N°. 147 d, 
ditzelfde Zittingverslag) zal handelen. Zoo werd gevonden, dat het 
kookpunt van neon bij ongeveer 27° K. en het tripelpunt bij ongeveer 
24,5° K. ligt. Door juist op dezelfde wijze als van de waterstof gebruik 
te maken van het neon kan het gebied van 14° — 20° K. dus praktisch 
worden uitgebreid tot 14° K. — 27° K. Daar er nu verder geen bezwaar 
tegen schijnt te bestaan om ook cryostaten met een overdruk van 
eenige atmosfeeren te construeeren (bijv., om met waterstof van 
20° — 25° K. te gaan), zal men met zulk een overdrukcryostaat met 
neon waarschijnlijk wel tot een temperatuur van 34° K. kunnen 
opklimmen, waardoor hel mogelijk zou worden den kritisch en toe- 
stand van waterstof in een bad van vloeibaar neon met het oog te 
volgen. Over een dergelijk onderzoek zal, naar ik hoop, eene latere, 
samen met Dr. Crömmelin te geven mededeeling handelen. 
Wat verder het gebied van 34° — 55° K. betreft, zoo zij hier reeds 
vermeld, dat eene inrichting door welke het mij gelukt is met be- 
hulp van waterstofdamp, die op de gewenschte temperatuur ver- 
warmd wordt, op bevredigende wijze standvastige temperaturen in 
dit gebied te verkrijgen in een der eerst volgende mededeelingen 
beschreven zal worden. In eene samen met Dr. Crömmelin te geven 
mededeeling, die spoedig daarna zal volgen, hopen wij eene experi- 
menteel e bepaling van de kritische temperatuur van neon (vergelijk 
onze Meded. N°. 147 1 /) met behulp van de zooeven genoemde inrich- 
ting te leveren. Men kan er ook partij van trekken voor het tempe- 
ratuur gebied van 20— 34° K. Voor de meeste proeven, vooral 
wanneer verschijnselen met het oog gevolgd moeten worden, verdient 
echter de cryostaat met vloeibaar neon verre de voorkeur. 
Gelijk reeds vroeger, toen de pogingen om een neoncryostaat in 
werking te stellen zijn ter sprake gekomen (het eerst Med. N°. 112 
Juni 1909), dankbaar is vermeld, werd het neonrijke gas, waaruit 
de belangrijke thans in circulatie gebrachte, hoeveelheid zuiver 
neon, is afgescheiden, welwillend ter beschikking gesteld door den 
Heer G. Claude en de Société de 1’Air Liquide te Parijs; (Zie 
laatstelijk Leiden, Comm. Suppl. N°. 21è, p. 40, 41). Terzelfde plaatse 
is beschreven, hoe door een voorloopige zuivering van het ruwe 
gas met behulp van uitvriezen in vloeibare waterstof, afpompen 
van helium en afscheiding van de groote hoeveelheid bijgemengde 
stikstof, een gas verkregen werd, dat bijna geheel vrij van water- 
stof en helium was en in hoofdzaak alleen nog stikstof als bijmengsel 
bevatte. Voortgezette fractioneering deed het procentgehalte der bij- 
mengselen nog verminderden, terwijl de verdere zuivering met behulp 
