van den neon cyclus zelf en liet verwijderen van de laatste sporen 
zuurstof en stikstof met behulp van kool afgekoeld in vloeibare 
lucht geschiedde. (Zie § 3). 
§ 2. De neonlique factor en neoncryostaat. Deze zijn (zie nevens 
staande tig. 1) tot één geheel vereenigd. De liquefactor herinnert in 
bouw eenigszins aan den toestel tot het zuiveren van waterstof (Med. 
N°. 1096, Mrt. 1909). De cryostaat is geheel als de heliumcryostaat in 
zijn laatsten vorm (Med. N°. 123, Juni 1911) ingericht. De verbinding 
van liquefactor en helium cryostaat is in hoofdzaak dezelfde als die in 
Leiden Comrn. Suppl. N°. 21 fig. 5 (Oct. 1910). Om het vergelijken 
met den helium cryostaat gemakkelijker te maken zijn in fig. 1 voor 
de deelen van den neonliquefactor dezelfde letters gebruikt als bij 
de overeenstemmende deelen van den heliumcryostaat op de Plaat 
bij Meded. N°. 123. Voor anders geconstrueerde deelen van analoge 
beteekenis zijn letters met accenten gebezigd. 
Het beginsel van den toestel (verg. fig. 1) bestaat hierin, dat men 
in den liquefactor het neon laat neerslaan op een met behulp van 
vloeibare waterstof tot 'beneden het kookpunt van neon afgekoelde 
spiraal a, a 2 a r (Terg. a l a i a 3 op Plaat bij Med. N°. 1096). Van de 
windingen van deze spiraal vloeit het dan af in den cryostaat. Daalt de 
temperatuur van de afkoelingsspiraal plaatselijk onder het smeltpunt 
van neon, dan zet dit zich daar als vaste korst op de spiraal af. 
Het buiten-oppervlak van de spiraal, waarover dit geschiedt en de 
overblijvendè vrije doorgang tusschen de spiraal en het opvangglas, 
waarin zij is opgehangen, zijn zoo groot, dat een aanmerkelijke 
hoeveelheid vast neon zich op deze wijze kan afzetten voordat de 
toestel verstopt. Zoodra dan de temperatuur van het benedeneinde 
van de spiraal weer boven het smeltpunt komt, druppelt het vloei- 
bare neon verder van de spiraal af om in den cryostaat te vloeien. 
Bij de toepassing van het beginsel om vloeibaar neon door 
afkoeling met behulp van vloeibare waterstof te verkrijgen is 
de moeilijkheid hierin gelegen, dat het kookpunt en het smelt- 
punt van neon slechts een paar graden uit elkaar liggen. De 
constructie van onzen toestel is zoo gekozen dat de moeilijkheid, die 
uit het bijna niet te vermijden bevriezen voortvloeit, ondervangen 
wordt. Paste men het beginsel van Linde toe op enkel met vloei- 
bare lucht afgekoelde neon, maakte men dus het neon vloeibaar op 
de wijze waarop Dewar de waterstof heeft leeren vloeibaar maken, 
dan zou zich het bezwaar van het bevriezen niet voordoen. Maar 
dan laat zich het andere bezwaar gevoelen n.1. dat slechts een 
deel van het gas, waarover men beschikken kan, vrijkomt voor 
