TABEL III. Viriaal-coëfficiënten van neon. 
0 
A A 
b a x 103 
c A X io« 
20° C. 
0’ 
+ 1.0731 
+ 0.99986 
+ 0.51578 
+ 0.41334 
+ 0.82778 
+ 1.1538 
De afwijkingen van de waargenomen pv A ’s van de met boven- 
staande coëfficiënten berekende pv,{ ’s vindt men in tabel I, in de 
laatste 2 kolommen. Zooals men ziet schijnt de isotherme bij 20° C. 
iets nauwkeuriger te zijn dan die bij 0° C., een omstandigheid die ver- 
band daarmede houdt, dat het moeilijker is, een reservoir op eenc 
constante temperatuur van 0° C. te houden, dan op die van 20° C: 
wanneer men beschikt over onze thermostaat. 
De mededeeling van de waarden der viriaalcoëfficienten voor lage 
temperaturen, alsmede de berekening van het Boyle punt (B\ = 0j 
stellen wij uit tot eene volgende mededeeling. 
§ 3. Kookpunt, dampspanningen, vloeistof dichtheden, ttipelpunt. 
De dampspanningen werden bepaald onmiddellijk als spanningen 
van een bad van vloeibaar neon, waarin de heliumthermometer 
gedompeld was. die ook gediend heeft bij de metingen van Kamer- 
lingh Onnes en Wëber 1 ). 
De voor den tripelpuntsdruk gevonden waarde verschilt slechts 
weinig van de in Med. n°. 112 Juni 1909 opgegevene. 
Gevonden werd : 
TABEL IV. 
Dampspanningen en vloeistofdichtheden van neon. 
T -273°. 09 K. 
dampspanning 
in cm. kwik. 
vloeistofdichtheid 
— 245 ?68 
81.62 
— 245.88 
76.71 
1.204 
— 245. 92*) 
76.0 kookp. 
246.66 
60.52 
247.49 
45.16 
— 248.51 
32.50 
1.248 
- 248.67 
32.35 tri pel p. 
0 H. Kamerlingh Onnes en S. Weber, dit Zittingsversl. Comm. N°. 147/?. 
~) l'erekend door interpolatie. 
26 
Verslagen der Afdeehng Natuurk. Dl. XXIV. A°. 1915/16. 
