gebruikt worden, is aan de laatste bepaling geen waarde te hechten. 
2°. Zuurstof (Amagat). 
De isothermen van — J98°.4 m, en U\. 2 vallen samen, waaruit volgt 
(Ok.o 2 — — 118°. 84 volgens Kamerlingh Onnes, Dorsman en Holst): 
O k .Ne=- 230.°9 r kNe = 42. °2. 
3°. Argon (Kamerlingh Onnes en Ckommelin). 
a. De isothermen — 217°. en — 87°.05^ r vallen samen. Hieruit 
volgt {6]. Ar — — J22°.44 volgens Crommeltn) : 
@ k.Ne — — 228. °2 T kNe = 44. 9. 
b. De isothermen — 200.°l Ne en — 28°^ r vallen samen, waaruit 
volgt 
0 k . Ne = — 228. °2 T LNe = 44.°9. 
c. De isothermen 191°^, en 0° t,. vallen samen. Hieruit berekent 
men 
0 k . Ne =- 227. a 9 en T k , Ne = 45.°2, 
Zooals men ziet stemmen aan den eenen kant de beide waarden 
van waterstof en die van zuurstof onderling goed overeen, aan den 
anderen kant de drie waarden van argon, terwijl de overeenstemming 
tusschen deze beide groepen van waarden vteel minder goed is. 
Brengt men met de kritische temperatuur door vergelijking met 
argon gevonden de waarden van Tabel IV over, respectievelijk in 
de figuur der gereduceerde dampspanningskrommen, p als functie 
van t, (waar t de gereduceerde temperatuur is voor de verschillende 
stoffen), en in die der gereduceerde vloeistof- (en damp-) dichtheden, 
Meded. n°. 131a fig. 3 (Oct. 1912), zoo schikken zij zich zeer goed 
tusschen de andere in de regelmatige volgorde der stoffen. 
Het neon blijkt dus met het argon nagenoeg gelijkvormig te zijn 
en daarvan in den zin, dien de lagere kritische temperatuur aanwijst, 
af te wijken. Wij hopen weldra in de gelegenheid te zijn meer om- 
vangrijke gegevens omtrent de toestandsvergelijking van het neon 
mede te deelen, in ’t bijzonder ook de voorloopige bepaling van den 
kritischen druk door eene nauwkeurigere te vervangen en eene directe 
bepaling van de kritische temperatuur te leveren. 
Gaarne betuigen wij onzen dank aan den Heer F. G. Cath voor 
zijne hulp bij het onderzoek van den vloeistoftoestand. 
26 * 
