442 
gering moet zijn. Is p de druk in m.M. kwik van den metaal- 
damp, l de lengte van de doorstraalde laag, dan vindt Lohentz bij 
2 7 = 6000’ pl 0,0015 of wel pl <C 15000, al naarmate van de 
gemaakte onderstellingen. Is /— 10 8 c.M. dan zou volgen p<)0. 00015 
m.M. kwik in het laatste en p 0,00015 X 10 ~ 7 m.M. kwik in 
het eerste geval. Aan de genoemde drukken beantwoorden dicht- 
heden van 9.10 12 en 9. 1 0 — 1Q . 
dp 
Stelt men — : : evenredig aan de dichtheid dan zou bij een dichtheid 
dk 
van 9.10 ~' 9 volgen 
du 
dk 
1 0 6 . 9.10—19 -I 
= 10- 7 bij 644° C. We 
10-5 J 
zullen aannemen dat dit getal ook bij 6000° geldt. 
Voor « = 10 -12 en k = 6.10~ 5 c.M. volgt dan uit verg. f2) voor 
dv 
— ongeveer 50. Dit getal en dus de snelheids-gradient wordt 10 7 
dz 
maal kleiner, indien men voor de dichtheid van den metaaldamp 
10 -11 neemt en nog 
weer kleiner door voor — — een grooter 
getal als we boven deden, aan te nemen. 
Er zijn een paar bezwaren tegen de toepassing der gegeven 
beschouwing op de verklaring van zonneverschijnselen, die ik even 
wil aan voeren. 
Ook als men zich bepaalt tot stralen die van één punt van de 
zon uitgaan, schijnt er een moeilijkheid in gelegen te zijn dat, terwijl 
stralen van een bepaalde golflengte en bepaalde richting van het objectief 
worden afgebogen, weer andere stralen van dezelfde golflengte en oor- 
spronkelijk andere richting naar het objectief worden toegebogen. Dit 
bezwaar kan men ondervangen door zich eene snelheidsverdeeling te 
denken, die symmetrisch gelegen is t. o. v. de verbindingslijn van zon en 
objectief. Alle stralen, die daarvoor in aanmerking komen, worden 
dan afgebogen. Had men nu alleen met het licht van één punt van 
de zon te doen dan zou men dadelijk mogen besluiten, dat de 
afbuiging der lichtstralen bij de genoemde zwakke snelheidsgradienten 
tot waarneembare verschijnselen aanleiding moet geven. Een dier 
verschijnselen zou dan zijn het optreden van samengestelde verande- 
ringen, ten nauwste verwant met Julius’ dispersiebanden, in de 
nabijheid van de eenvoudige absorptielijn die men in eene rustende 
gasmassa zou waarnemen. Beschouwt men echter in plaats van één 
punt van de photospheer een gedeelte van merkbare schijnbare 
grootte dan krijgt men alleen een gemiddeld effect, dat klein zal zijn. 
Slechts eene zeer bijzondere verdeeling der snelheden kan dan 
nog eene sterke werking teweegbrengen. 
