450 
Opmerkelijk is het, dat in het beeld parallel {101 0}, ofschoon er 
maar één enkel vertikaal symmetrie-vlak voorhanden is, toch eene 
zeer sterke toenadering te erkennen is tot het geval, waarin twee 
onderling loodrechte symmetrie-vlakken voorhanden zijn. 
e. Beryll. Wij hadden zeer fraaie plaatjes ter beschikking, ge- 
slepen uit een prachtig kleurloos, glashelder beryll-kristal van het 
Aduntschilon- gebergte in Transbaikalië. Het plaatje parallel {0001} 
was 1.10 mM. dik, dat parallel aan {1010} 1 .17 mM., en dat parallel 
{Ï2l0} 1.16 mM. dik. 
Het buigingsbeeld parallel {0001} (Plaat III, fig. 9), vertoont eene 
zestallige hoofd-as en zes vertikale symmetrie- vlakken. Daarmede is 
tevens bewezen, dat de beryll inderdaad ^‘hexagonaal is, en de destijds 
door Viola *) tegen die opvatting geopperde bezwaren kunnen derhalve 
niet als steekhoudend aangezien worden. 
De beide andere beelden (Plaat III, fig. 10 en Plaat IV, fig. 11) 
zijn, in algeheele overeenstemming met de theorie, weder symmetrisch 
naar twee onderling loodrechte vlakken. 
Zij zijn in stereografische projektie weergegeven in de figuren 9 
tot 11, op Plaat VI. Het beeld van ’t plaatje parallel j 1 010}, viel 
steeds iets scheef uit, blijkbaar als gevolg eener niet volkomenjuiste 
oriënteering der kristalsnede. 
ƒ. Apatiet. Uit een fraai kristal van Zillerthal, Tyrol, werden 
twee plaatjes geslepen. Van het plaatje loodrecht op de c-as is het 
beeld reeds vroeger door ons weergegeven * 2 ) Het tweede plaatje was 
parallel {1010}, en 1.30 mM. dik. Het fraaie buigingsbeeld is op 
Plaat IV in fig. 12 weergegeven; beide beelden in stereografische 
projektie vindt men op Plaat VI in fig. 12 en 13. Het beeld parallel 
aan {1010} vertoont alleen één enkel horizontaal symmetrie-vlak, 
geheel overeenkomstig, aan wat op grond der theoretische afleiding 
verwacht kan worden. 
g. Kivarts. Uit een glashelder kristal van den St. Gotlcard werden 
vier plaatjes geslepen. Het beeld van het plaatje loodrecht op de 
c-as was zóó flauw, dat van afdrukken ervan te maken geen sprake 
kon zijn. Eene schematische voorstelling der voornaamste, steeds 
dubbele vlekken is op Plaatje Vil in fig. 14 gegeven. Het beeld heeft 
eene drietallige as, en drie vertikale symmetrie-vlakken. 
Twee verschillende plaatjes, ieder parallel aan {1210} geslepen, 
en resp. 1.12 mM. en 1 .05 mM. dik, leverden bijzonder merkwaardige 
1) Viola. Z. f. Kryst. 34. 381. (1901). 
2 ) . Deze Verslagen, 23. 1207, e.v. (1915); Plaat I, fig. 3; Plaat IV, fig. 1. 
