454 
staat met de ligging van bepaalde glijdvlakken in het kristal. De 
dikte van het donkergroene, positief dubbelbrekende en duidelijk 
optisch-abnormale plaatje, was 0.81 mM. 
§ 4. Wanneer wij de in alle deze gevallen verkregen uitkomsten 
thans samenvatten, dan blijkt het, dat met uitzondering van de bij 
de kwartsplaatjes waargenomen verschijnselen, welke zich bovendien 
toch wel het best als „anomaliën” laten opvatten, — de symmetrie der 
Röntgen beelden steeds in overeenstemming is met die, welke op grond 
der aanvaarde theorie van het verschijnsel verwacht kan worden. 
Omgekeerd is daarmede de juistheid van de vooropgestelde centrische 
symmetrie van het verschijnsel tevens afdoende bewezen. Het genoemde 
feit spreekt wel overtuigend tegen de meening, alsof het eigenaardige 
verschijnsel van het wegvallen van bepaalde symmetrie-vlakken in 
de buigings-beelden van dubbelbrekende kristallen, met de optische 
anisotropie iets te maken zou hebben. 
Immers ware dit zoo, dan zon het niet in te zien zijn, waarom 
geene der talrijke beelden van eenassige kristallen, die hier loodrecht 
op hunne optische as doorstraald werden, en die dus óók aan dubbel- 
brekende plaatjes beantwoorden, het vroeger opgemerkt verschijnsel 
vertoont. Anderzijds maant het geval van de kwartsbeelden aan tot 
omzichtigheid ; blijkbaar kan de symmetrie der beelden door nog 
onbekende sekundaire invloeden, eene afwijkende schijnen, — zoowel 
hooger (kwarts), of lager (rhombische kristallen), als op grond der 
theorie van het buigings-verschijnsel mag verwacht worden. 
§ 5. Wij hebben naar aanleiding dezer overwegingen onze studie 
met enkele optisch-tweeassige (rhombische kristallen) hervat, en zijn 
begonnen met een hernieuwd onderzoek van hetzelfde glasheldere 
en zeer fraaie hambergiet- plaatje, parallel aan (OlOj, hetwelk destijds *) 
een zoo sterk abnormaal beeld geleverd had. Op eene andere plaats 
doorstraald, verkregen ivij thans, en hij herhaling, een volkomen nor- 
maal buiging s-heeld, dat dus naar twee onderling loodrechte vlakken 
symmetrisch w~as. Het normale beeld is op Plaat V in tig. 16 nog 
eens als foto, en beide beelden in tig. 5 en 6 naast elkaar in stereo- 
grafische projektie weergegeven. Het is merkwaardig, dat met het 
normale beeld als maatstaf, het abnormale beeld verschijnt als een 
„vervormd” normaalbeeld, en wel, alsof het kristal plaatje rondom 
de vertikale hoofdrichting over zekeren hoek gedraaid is. Opmerkelijk 
is de geheel verschillende intensiteitsverdeeling der vlekken en ook 
de verschillende ligging daarvan in beide gevallen. Mikroskopisch is 
!) Deze Verslagen, 23 loco cit., Plaat II, fig. 8; Plaat IV, fig. 11. 
