462 
struktuur met het symbool \hk\\, enz.; op deze wijze is het mogelijk, 
om door het bestaande zone-verband tusschen de verschillende net- 
vlakken van de moleknulstruktnur, de indices der vlekken in de 
stereografische projektie op P te bepalen, en aldus na te gaan, aan 
welke netvlakken de meest intensieve indrukken op de fotografische 
plaat beantwoorden; of m.a.w. het, met de netdichtheid dier mole- 
kuulvlakken samenhangend, spektraal-oplossend vermogen der ver- 
schillende netvlakken te leeren beoordeelen. 
Als voorbeeld werd hier gekozen het geval, waarin de doorstraling 
loodrecht op een plaatje parallel aan {001} geschiedde. Op dezelfde 
wijze vindt men nu, dat in de stereografische projekties : 
Op {100} in de richting der C*-as, de vlek voor {101} gelegen is op 
, 100 c „ 
een afstand van : m.M. 
a 
Op {100} in de richting der _ö-as, de vlek voor {110} gelegen is op 
100 
een afstand van : m.M. 
a 
Op {010} in de richting der C- as, de vlek voor {011} gelegen is op 
een afstand van: 100c m.M. 
Op {010} in de richting der M-as, de vlek voor {110} gelegen is op 
een afstand van : 100 a m.M, 
alles gerekend vanaf het centrum C van het beeld. 1 ) 
§ 3. Men kan, na aldus de symbolen der netvlakken bepaald te 
hebben, vervolgens eene stereografische projektie dier netvlakken 
konstrueeren, en dan met behulp dezer projektiefiguur de gewone 
berekeningen verrichten, zooals dat in de kristalkunde gebruikelijk 
is. Het is echter ook mogelijk, om uit het stereografische punten- 
beeld van het RöNTGENogram, de stereografische projektie van de 
aan de vlekken beantwoordende netvlakken direkt te -konstrueeren ; 
eene methode daarvoor is de volgende : (zie fig. 2 p. 463). 
De rechterhelft der Fig. 2 heeft betrekking op de oorspronkelijke 
stereografische projektie van het RöNTGENogram van Chloorkalium , 
verkregen door Bragg bij loodrechte doorstraling van een kristal- 
plaatje, dat evenwijdig aan een kubusvlak geslepen was ; de linker- 
helft dier fig. 2 stelt de stereografische projektie voor van de net- 
1 ) Het verband van de ligging der vlekken op de fotografische plaat, en die der 
overeenkomstige punten in de stereografische projektie op P, is uit fig. 1 eveneens 
gemakkelijk af te lezen. Immers CS — 2A.tg(p en CV=A.tg2<p wanneer V de 
oorspronkelijke vlek, en S hare stereografische projektie op P is. Wordt dus 
CV (= a) op de foto gemeten, dan is tg 2 = 0,02 a ; daaruit berekent men <p en tg <p, 
en dus CS = 100 tg <p m.M. 
