464 
is, zoo vindt men vervolgens de plaats van eiken netvlakkenpool op 
den zooeven gekonstrueerden poolcirkel, door de oorspronkelijke vlek 
in de rechterhelft van figuur 2 met het middelpunt C (centrale vlek) 
te verbinden, en deze lijn door te trekken, tot zij den bedoelden 
poolcirkel snijdt. 
Dit snijpunt is dan de stereografische projektie van het met de 
oorspronkelijke vlek overeenkomende netvlak der molekuulstruktuur. 
De punten m zijn gemakkelijk te vinden uit de ligging der middel- 
punten z, door eene hulpkonstruktie, die uit te voeren is onder gebruik 
maken van een cirkel met den straal A = 50 mM, ; de verkor- 
tingen van de resp. afstanden tot C, welke dus door mz kunnen 
worden voorgesteld, zijn trouwens voor vlekken nabij het middel- 
punt C zóó gering, dat men daar zonder merkbare fout in plaats 
van m, het punt £ zelve kan bezigen ; op grooteren afstand van C 
is dat natuurlijk niet meer geoorloofd. Het aldus gekonstrueerde 
stelsel van poolcirkels en netvlakken polen levert dan een direkt 
overzicht van het zóne-verband en van de indices der netvlakken, 
terwijl ook het berekenen van de hoeken tusschen de polen dier 
netvlakken en het uitvoeren van grafische konstruktie’s enz., op de 
in de kristalkunde gebruikelijke wijze kan geschieden. Het is 
wenschelijk, om den straal van den grondcirkel der projektie gelijk 
aan 2 A, (100 rnM.) te nemen; de verschillende konstruktie’s kunnen 
dan, bij den hier gekozen afstand CK = 50 mM., tevens met behulp 
van het WuLFF’sche net van 20 cM. middellijn worden uitgevoerd. 
De indices der oorspronkelijke vlekken in de projektie en die der 
gekonstrueerde netvlakkenpolen, zijn dezelfde. 
Men kan tenslotte de verschillende intensiteit der vlekken van de 
oorspronkelijke projektie- figuur, in die der daarmee overeenkomende 
netvlakken tot uitdrukking brengen, en vervolgens het verband 
tusschen het netvlakkensymbool en het spektraaloplossend vermogen 
van het netvlak, op de door Bragg het eerst aangegeven wijze, 
aan eene nadere beschouwing onderwerpen. 
§ 4. Als eene toepassing der in het voorgaande gegeven afleidingen 
willen wij hier de RöNTGENOgrammen van den anhydriet meer in 
het bijzonder beschouwen. 
De parameter-verhouding van dit mineraal is a:b:c = 0.8932:1: 
1.0008; waaruit volgt, dat voor een afstand van 100 mM. tusschen 
het projektie- vlak P en het oogpunt O der projektie, de geprojek- 
teerde vlekken voor de doma’s en ’t prisma {101}, {011} en {110}, 
komen te liggen op de volgende afstanden : 
