471 
figuur 13 op Plaat IV, slechts de allervoornaamste vlekken als 
punten konden worden weergegeven. 
Het RöNTGENOgrarn van het kiezelzinkerts parallel aan {001} echter 
was zeer fraai en regelmatig (fig. 12 op Plaat III en fig. 14 op 
Plaat IV): het is weer, geheel overeenkomstig de theorie, naar twee 
onderling loodrechte vlakken symmetrisch. 
Waarom het nu juist weer de beelden zijn parallel aan {100} en 
{010}, waarin het symmetrie- vlak, dat loodrecht op de c-as staat, 
ontbreekt, — wat ook in de kristallen zelve het geval is !, — is 
niet wel in te zien. 
§ 7. Tenslotte hebben wij onder de vertegenwoordigers van de 
rhombisch-bisfenoïdische klasse, voor ons onderzoek, behalve het reeds 
vroeger behandelde d-natrium-ammoniumtartmat, nog gebezigd : het 
l-asparagine : (C 4 H a 0 3 N s -\-H t O) ; en het zinksulfaat-. ZnS0 4 -{-l H 2 0, 
van welke verbindingen dus de twee eerstgenoemde in oplossing 
optisch-aktief zijn, terwijl het zinksulfaat in oplossing het polarisatie- 
vlak van het licht niet verandert. 
h. Zinksulfaat. Uit een fraai kristal werden drie dikkere plaatjes 
geslepen : dat parallel {100} was 2.11 mM. dik ; datgene, hetwelk parallel 
aan de richting van volkomene splijtbaarheid {010} uit het kristal 
door splijting was gewonnen, was 3.30 mM. dik; en het plaatje 
parallel aan {001} was 3.10 mM. dik. De beelden parallel aan {100} 
en {001} waren, zelfs bij een expositie-duur van 2 1 / 2 uur te flauw, 
om te kunnen Avorden gereproduceerd; daarentegen zijn zij in fig. 15 
en 16 op Plaat IV in stereografische projektie weergegeven. 
Deze beelden zijn naar twee onderling loodrechte vlakken sym- 
metrisch. Daarentegen is het beeld, verkregen met een plaatje parallel 
aan {010} steeds abnormaal; de betreffende foto is reeds in de vorige 
verhandeling op Plaat V gereproduceerd, terwijl hier in tig. 17 op 
Plaat IV nog eens het projektiebeeld is weergegeven. 
Dit feit is van groote beteekenis: immers men kan wel redelijker- 
wijze onderstellen, dat daar, waar zulke kristalplaatjes vervaardigd 
waren door splijting langs vlakken van zéér volkomene splijtbaarheid, 
toch zeker wel alle kans op eene onvolkomene oriënteering der kristal- 
snede van te voren is uitgesloten. 
Bij ons praeparaat was die zeer volkomene oriënteering boven- 
dien nog scherp te kontroleeren, daar de 6-as, die dus in dit geval 
de richting van doorstraling is, tevens als eerste üsectrix van het 
kristal fungeert; inderdaad bleek bij uitmeting van het interferentie- 
beeld, dit nauwkeurig gecentreerd te zijn, zoodat er geen afwijking 
tusschen de as en de normaal op het plaatje te bespeuren was. 
31 * 
