494 
reeds veel geringer, wanneer b.v. in de derivaten van meerwaardige 
I dienden één der ^//-groepen door een oxalkyl-rest vervangen is, 
zooals in den Resorcine-monomethylaether eenerzijds en liet Guajacol 
anderzijds; terwijl die verschillen geheel tot die bij de bovenge- 
noemde gesubstitueerde koolwaterstoffen gereduceerd worden, als 
alle H der aanwezige Off-groepen veresterd is: tusschen ortho-, en 
para-Nitroanisol b.v. is de afwijking reeds veel minder dan bij 
ortho-, en para-Nitroj)henol , terwijl zij nóg minder bedraagt tusschen 
de krommen van Veratrol, Resorcinedimethylaether en Hydrochinon- 
dimethylaether, bij welke beide laatste isomere derivaten de betr. 
p-Mijnen zelfs geheel en al samenvallen. Wanneer dus tusschen 
b.v. para-, en ortho-Nitrophenol zoo veel grootere verschillen bestaan, 
dan b.v. tusschen de overeenkomstige anisolen, dan zou dat daarop 
kunnen wijzen, dat bij de or^/m-verbinding het innerlijk evenwicht 
tusschen de molekulen met de struktuur van het pseudo-zuur en 
tusschen die met de normale struktuur, bijv. veel verder naar de 
zijde van het pseudo-zuur is gelegen, dan bij de junsra-verbinding ; 
eene omstandigheid, die dan uit de meer onmiddellijke nabijheid van 
de iVXVgroep en het bewegelijke H- atoom der O //-groep in het 
ur^/io-derivaat zou kunnen voortspruiten. Voor de anisolen, waarbij 
er geen bewegelijk 77-atoom meer is, zou men dan bij beide iso- 
meren eene analoge struktuur moeten aannemen. 
Ook zelfs daar, waar de p-Mijnen van zulke isomeren vrij dicht 
bijeen liggen, openbaart zich toch veelal een duidelijk verschil in 
de grootte van den temperatuurkoefficient welk verschil dus bij 
de krommen door een steiler of vlakker verloop tot uitdrukking komt. 
Behalve bij de phenolen, zijn ook grootere verschillen op te merken 
tusschen de isomere gesubstitueerde aromatische basen en tusschen de 
isomere kresolen. Het abnormale verloop van de krommen bij enkele 
der bedoelde basen, vindt ongetwijfeld ten deele een verklaidng in 
de vrij gemakkelijk intredende veranderingen en ontledingen dezer 
lichamen bij hoogere temperaturen. 
Voorts kan nog worden opgemerkt, dat in de reeks der halogeen- 
nitrobenzolen, evenals in die der gehalogeneerde benzolen zelve, de 
waarden van p bij dezelfde temperaturen des te grooter zijn, naar- 
mate het atoomgewicht van het halogeen hooger is ; een gedrag, dat 
juist tegengesteld is aan hetgeen bij de gesmolten halogeniden der 
alkalimetalen werd waargenomen. Een algemeen geldige regel be- 
treffende de relatieve grootte van p bij ortho-, meta-, en para- mono- 
substitutieprodukten, kon niet worden gegeven. 
Groningen, Anorganisch Chemisch Laboratorium 
Augustus 1915. der Rijks- Univ er siteit. 
