518 
van velden zichtbaar die toenemende ondoorschijnendheid vertoonden. 
Bovendien werd op de helft die aan de Röntgenstralen was bloot- 
gesteld automatisch de expositieduur zoowel als de hardheid der 
gebruikte stralensoort aangegeven. Van de verschillende velden, die 
zoowel bij de licht-helft als bij de Röntgenstraalhelft klimmende ex- 
positietijden hadden ontvangen, die zich verhielden als 1, 2, 4, 8, 
16, 32 enz. werd ten slotte photometrisch de absorptiefactor voor 
wit licht bepaald. Van de verkregen getallen — of in den regel van 
de logarithmen daarvan welke de dichtheid aangeven — werden 
curven geteekend, de zoogenaamde karakteristieke curven van Hürter 
en Driffield. Als abscissen dienen de logarithmen der expositietijden. 
Van de verschillende voorzorgsmaatregelen bij de proeven vermeld 
ik alleen, dat de expositie automatisch plaats had en door één enkele 
handeling, en op zoodanige wijze dat ongelijkmatigheden in de 
straling öf wel onmiddellijk ontdekt konden worden óf wel zonder 
eenigen invloed op het resultaat waren. 
De aldus volgens de methode van Hürter en Driffield verkregen 
curven vertoonen in het gebied der korte verlichtingstijden een 
kromming die convex naar de ,r-as gericht is om vervolgens in 
een rechte lijn over te gaan. Het convexe deel valt in het gebied 
der onderexpositie, het rechte deel omvat het gebied der correcte 
expositie. 
In het gebied der correcte expositie, dat ongeveer bij een dichtheid 0.5 
begint, is de dichtheid evenredig met den logarithmus der expositie. 
Wordt de rechte lijn, die deze verhouding aangeeft verlengd tot 
aan de .r-as, dan is het snijpunt het z.g. traagheidspunt, (point of 
inertia, Beharrungspunkt). Dit punt is in wijde grenzen onafhankelijk 
van de wijze van ontwikkeling en karakteriseert de gevoeligheid 
van de plaat. De helling van het rechte gedeelte wisselt daarentegen 
met den duur en den aard van de ontwikkeling. 
Het rechte deel der curve is ook in een ander opzicht van belang, 
omdat in dat gebied de hoeveelheid gereduceerd zilver in het negatief 
evenredig is met den logarithmus van de voorafgegane inwerking 
der lichtstralen. 
Hieronder volgen de resultaten der uitmetingen van een viertal 
negatieven : 
