534 
het weer voor een groot deel neer (pepsine 2). Door pepsine, met 
ammoniumsulfaat neergeslagen, zeer lang te diétlyseeren, in oxaalzuur 
op te lossen en weer zeer lang te dialyseeren, ben ik er in geslaagd 
een chloorvrije pepsine te bereiden. Wij weten dns nu, dat pepsine 
in zuiveren toestand vrij is van phosphorus (Pekelharing; en ook 
van chloor en dat het chloorgehalte van gewone pepsine aan nog 
aanklevend of aan gebonden of geadsorbeerd zoutzuur moet worden 
toegeschreven. De chloorvrije pepsine (3) heb ik voor een aantal 
proeven gebruikt, zij bleek even werkzaam te zijn als de gewone 
chloorhoudende. 
Eerste qedeelte. Het gedrag van de zuivere pepsine in het elek- 
trische veld. Om de proeven zooveel mogelijk vrij van storingen te 
doen zijn, heb ik enkele verbeteringen in de methode bij vroeger 
aangebracht. In de eerste plaats heb ik de capaciteit van de onpo- 
lariseerbare elektroden verhoogd. Verder den geheelen toestel in een 
thermostaat opgesteld bij 25° en ten slotte, althans bij de beslissende 
grootste proefreeks, het soortelijk gewicht van de pepsine-oplossing 
verhoogd door een zooveel mogelijk indifferente, neutrale, niet zuur- 
bindende stof, als welke ik rietsuiker heb gekozen. Deze verhooging 
van het soortelijk gewicht, die ik ook reeds bij soortgelijke proeven 
met ptyaline had toegepast, maakt, dat vloeistofstroomingen gedurende 
den stroomdoorgang vrijwel worden uitgesloten. Bij deze wijze van 
werken werden door mij bij het overigens vrij samengestelde en 
moeilijk te behandelen toestel, geen storingen meer waargenomen. 
Intusschen, hoe indifferent rietsuiker bij deze proeven ook schijnt 
en ook wel zijn moet, men zou toch altijd de opmerking kunnen 
maken, dat zonder deze stof de gang van zaken een andere geweest 
zou kunnen zijn. Ik stel er dan ook prijs op, mee te deelen dat in 
een eerste proefreeks, zonder eenige toevoeging, geheel dezelfde 
uitkomsten werden verkregen, behalve dat in een enkel geval zoo 
nu en dan een storing werd waargenomen. Daar bij deze proefreeks 
de soortelijke gewichten van pepsine-oplossing en zij-vloeistof nagenoeg 
gelijk waren, moet de storing daaraan worden toegeschreven, dat 
door den stroom een kleine verhooging van het soortelijk gewicht 
van de zij-vloeistof werd teweeggebracht, waardoor noodzakelijker- 
wijze een strooming der vloeistoffen moest plaats vinden. De uit- 
komsten, die ik met de pepsine-oplossingen, waaraan suiker was 
toegevoegd, verkregen heb, zijn in de volgende tabel I te zamen 
gebracht. Men ziet in de tabel, dat in alle proeven pepsine zich 
anodisch heeft bewogen en dus negatief geladen is. Vroeger hadden 
wij reeds aangetoond, dat het door toevoegen van eiwit of albumosen 
