535 
gelukte, om pepsine min of meer een iso-elektrisch punt te doen 
aannemen. Deze proeven heb ik nu met albumosen herhaald. De 
uitkomsten van vroeger werden bevestigd, alleen moest ik thans 
meer albumosen dan vroeger toevoegen, wat te wijten is aan de 
grootere zuiverheid van de thans door mij gebruikte pepsine. 
Men ziet, bij voldoende hoeveelheid albumosen keert de beweging 
om, zij wordt evenwel nooit zuiver kathodisch. Merkwaardig is, 
dat aminozuren zich niet met pepsine schijnen te verbinden, niet- 
tegenstaande de tegengestelde lading eene verbinding (of adsorptie) 
zou doen verwachten. 
Wij kunnen dus nu met zekerheid zeggen, dat pepsine geen iso- 
elektrisch punt bezit. Nu dit vastgesteld is, verdient evenwel een 
punt onze aandacht, dat met deze vondst op het eerste gezicht in 
TABEL I. Beweging van pepsine in het electrisch veld. Aan de pepsine- 
oplossingen is 10/ 0 rietsuiker toegevoegd. 20 mgr. pepsine op 50 c.c. 
Bepaling van het gehalte aan pepsine volgens Mett. 
Span- 
ning 
Duur 
Digereerende werking der 
No. 
Normaliteit der 
Normaliteit der 
der 
proef 
vloeistof, in m.m. per-48 
uur per buisje, 
pepsine-oplossing 
zij-vloeistof 
Volt 
aan de 
aan de 
uur 
Kathode 
Anode 
1 
phosphaat-oploss. 
phosphaat-oploss. 
100 
5 
0 
5.8 
2 
pH = 4.1 
0.00155 zoutzuur 
pH = 4.1 
0.00136 zoutzuur 
120 
5 
0 
4.4 
3 
0.00369 
0.00330 
100 
5 
0.5 
4.5 
4 
0.00621 
0.00582 
100 
5 
0.14 
3.1 
5 
0.0058 
0.0058 „ 
80 
5 
0 
3.8 
6 
0.0064 „ 
0.0058 
80 
5 
0.48 
3.5 
7 
0.0099 „ 
0.0103 
90 
5 
1.0 
4.3 
8 
0.0101 
0.0101 „ 
80 
5 
0.2 
3.4 
9 
0.0169 
0.0165 „ 
100 
5 
1.4 
4.8 
10 
0.0155 
0.0165 
80 
5 
0 
3.0 
11 
0.0314 „ 
0.0287 „ 
95 
5 
0 
2.8 
12 
0.0287 
0.0291 
90 
5 
0 
3.1 
13 
0.0582 
0.0582 
80 
5 
0 
2.4 
14 
0.0595 
0.0592 
80 
5 
0 
2.3 
15 
0.118 
0.118 
50 
5 
0 
1.8 
16 
0.235 
0.236 
20 
5 
0 
1.0 
35 * 
