556 
evenwicht ( KCl)b , bc die van het evenwicht (A.2.2 )ó en ab die van 
het evenwicht (A.i)ó voor. 
Fig. 8 geeft eene ter wille der duidelijkheid eenigszins geschema- 
tiseerde teekening van het experimenteel bepaalde P, T'-diagram * 2 ). 
Het punt ƒ stelt het quintupelpunt met de phasen : 
Cu*, Dl. 2.2 5 Du, Lf en G 
voor; de temperatuur is 56.1°, de druk is ± 73 mm. kwik. 
De van dit punt uitgaande kurven (Cuz)/, (A. 2 . 2 )/} {L)f en (A.i)/ 
zijn experimenteel bepaald. Kurve (G)/ is niet bepaald ; het is echter 
wel duidelijk dat zij in fig. 8 steil naar boven moet loopen en wel 
een weinig naar rechts of naar links. 
De vijf phasen van het quintupelpunt vormen in fig. 7 een mono- 
concaven vijfhoek ; zijn zijden Gf, fCu^, Cm Du, Du A. 2.2 en 
A. 2.2 zijn in fig. 7 gestippeld. [Het punt f komt dus overeen met 
het punt 4, de punten G en Cu 2 met de punten 1 en 2 van fig. 3]. 
Neemt men een diagonale volgorde der phasen, dan heeft men, van 
G uitgaande : 
G, Cui, .A. 2.2 , Lf en D\, 1 . 
In het P, T'-diagram moet dus de volgorde 
«?)ƒ, (OU2)f, (D,.2.)/. (% (Al)/ 
optreden, die, zooals uit fig. 8 blijkt, ook experimenteel is gevonden. 
De metastabiele verlengden der kurven zijn in fig. 8 niet getee- 
kend ; men vindt deze door dezelfde redeneering, die ons tot fig. 4 
heeft geleid. Voor zoover enkele dezer metastabiele toestanden ge- 
realiseerd zijn, zijn deze hiermede in overeenstemming. 
Het punt b stelt het quintupelpunt met de phasen : 
KCl , Pi. 2 . 2 } P 1.1 , Lb en G 
voor; de temperatuur is 93. 3 3 , de druk ± 340 m.m. Hg. 
De van dit punt uitgaande kurven zijn experimenteel bepaald, 
behalve de kurve ( G)b ; het is echter duidelijk dat deze in fig. 8 steil 
naar boven moet loopen en wel een weinig naar rechts of naar links. 
De vijf phasen vormen in fig. 7 een biconcaven vijfhoek, wiens 
zijden W.b, b.Du, T> .1 . A. 2 . 2 , D 1 . 22 .KCl en KCl. G zijn. [Het 
punt Ai komt dus met het punt 1, de punten b en A. 2.2 met 
de punten 3 en 4 van fig. 5 overeen.] Neemt men eene diagonale 
volgorde der phasen, dan heeft men, van punt G uitgaande: G, 
b W. Meyerhoffer. [Zeitschr. f. phys. Cbem. 3, 386 (1889) ; 5, 97 (1890)] 
bepaalde de samenstellingen der oplossingen der quadrupelkurven ; J. G. G. Vriens. 
[Zeitscbr. f. phys. Ghem. 7, 194 (1891)] heeft de dampspanningen van verschil- 
lende punten dezer kurven gemeten. 
2 ) J. G G. Vriens, 1 c. fig. 6, pg. 208. 
