570 
zij hun oorspronkelijke gedaante behouden, overgaan in een reeks 
tegen elkaar gelegen ruiten, die het idee geven alsof ze door de 
oorspronkelijke naald aaneengeregen waren. 
Hoe lager de benzine kookt en hoe grooter de concentratie is des 
te sneller ziet men naast de veertjes ook de ruiten ontstaan. 
Over de omzetting van /3-storaxkaneelzuur in het «-zuur deelt 
Erlenmeyer nog het volgende mede. 
In 75 % alcoholische oplossing heeft de omzetting langzaam van 
zelf plaats en is eerst na 14 dagen het grootste gedeelte van het 
/?-zuur verdwenen 1 ). 
Bij meermalig omkristalliseeren uit aether of oplossen in absoluten 
alcohol gaat het p?-zuur meest zeer snel in het «-zuur over. In andere 
gevallen blijft het echter weken lang bestaan. „Wie es scheint spielt 
auch bei diesen Umwandlungen die Belichtung eine wichtige Rolle, 
die aber noch der Aufklarung bedarf 2 ). Deze laatste opmerking 
schijnt me er op te wijzen, dat hij zich wel eens in de kristallen 
vergist heeft. Hier, waar de temperatuur allicht 10° a 20° hooger 
is, verliep de omzetting van |3-kaneelzuur in water, benzine of 
alcohol steeds zeer snel in enkele dagen. 
In drogen toestand is het /^-kaneelzuur bij gewone temperatuur 
zeer lang houdbaar. Het fijne poeder, dat verkregen wordt door het 
uitgieten van een alcoholische kaneelzuuroplossing in water, wordt 
zelfs na vermengen met «-kaneelzuur nog maar zeer langzaam 
omgezet. Een praeparaat dat met 1 °/ 0 «-kaneelzuur vermengd was, 
gat na ruim 1 maand bewaren in ’t donker, bij belichten van 0.5 gr. 
gedurende J ochtend 0.09 gr. «- en 0.10 gr. p‘-truxillzuur. 
Door verhitten echter wordt het /^-kaneelzuur, ook zonder vooraf 
inenten, zeer gemakkelijk in «-kaneelzuur veranderd. Hoe hooger 
de temperatuur des te sneller heeft de omzetting plaats. 
Uit al deze gegevens blijkt dus, dat bij gewone en ook bij hoogere 
temperatuur het «-kaneelzuur de stabiele modificatie is en het 
/3-kaneelzuur voor dit temperatuurstraject steeds metastabiel is. 
Uit den geniakkelijken overgang van /?-kaneelzuur in het «-zuur bij 
verhitten, is ook te verklaren, dat geconcentreerde oplossingen, die 
bij hoogere temperaturen beginnen te krislalliseeren dan verdunde, 
«-kaneelzuur geven, terwijl uit verdunde oplossingen, die bij lager 
temperatuur krislalliseeren, ^-kristallen zich afzonderen. 
Zooals reeds de vorige maal met een enkel woord werd aangegeven, 
zal men, daar bij organische zuren in het algemeen gevonden werd, 
!) Ber. 39, 1588. (1906). 
2 j Ber. 42, 509. (1909). 
