573 
gewerkt werd, steeds bij belichten in vasten toestand alleen /i-truxill- 
zuur gegeven en geen enkele maal a-truxillzuiir. 
Er zijn dus geen zouten, die zich van het «-kaneelzuur afleiden. 
Bestond het verschil tusschen «- en /i-kaneelzuur in de ligging van 
de moleculen in het „Raumgitter” dan zou het zeker eigenaardig 
zijn, waar de ^-rangschikking de stabielere is, dat bij de zouten 
deze groepeering niet voorkomt. Neemt men voor het «-kaneelzuur 
den lactidevorm aan, dan is het niet-bestaan van zouten van zelf 
sprekend. 
Men zou kunnen meenen, 'dat bij de zouten geen dubbelmoleculen 
behoeven voor te komen of wel, dat deze dubbelmoleculen een 
eenigszins andere structuur bezitten; voor het zuurkaliumzout gaat 
dit echter niet op, daar hier het zuurmolecule op een gelijke wijze 
als bij de zuren aan het kaliumzoutmolecule gebonden moet zijn, 
daar het zuur zeer vast gebonden is en zich niet door aether uit 
het vaste gepoederde zout laat onttrekken, zooals reeds door Erlf.n- 
meyer werd gevonden *). 
Het n-kaneelzuur zou dan het lactide zijn van 3-phenylhydracrylzuur. 
Bekend is dat «-oxyzuren reeds bij verhitten in het luchtledige 
overgaan in lactiden ; ^-oxyzuren geven bij verhitting onder afsplitsing 
van water onverzadigde zuren, terwijl y- en tf-oxyzuren zeer gemak- 
kelijk lactonen vormen. 
Hieruit blijkt dat in het algemeen stoffen, die een earboxyl en 
een hydroxylgroep bezitten, steeds een groote neiging hebben water 
tusschen deze 2 groepen af te splitsen, zij het dat dit plaats heeft 
tusschen de groepen van één molecule, zij het dat de reactie tusschen 
2 moleculen verloopt. 
Alleen de /3-oxyzuren maken hierop een schijnbare uitzondering. 
Het /?-phenylhydracrylzuur bijvoorbeeld valt bij langzaam verhitten 
op 180° uiteen in kaneelzuur en water volgens de volgende vergelijking 
C 6 H 6 CHCH 2 OOOH C 6 H 6 CH=CHCOOH + H a O. 
I 
OH 
Het schijnt dus alsof een afsplitsing van water tusschen de naast 
elkaar liggende groepen CHOH en CH 2 plaats had. 
Bij stoffen die geen carboxylgroep bezitten heeft deze afsplitsing 
van water niet gemakkelijk plaats, zooals uit de volgende voorbeelden 
kan blijken. 
(CH 3 ) 2 C 6 H 8 CH (OH) OH 2 CH 2 CH 3 kookt bij 270° 3 ). 
!) Ber. 42, 515 (1909). 
2 ) Beilstein II, blz. 1067. 
