596 
frontaal van den ealamus, d. w. z. lot even vóór het frontale einde 
van den arnbignus uit (36 coupes). 
De nucleus reticularis inferior treedt 85 coupes spinaal van de 
oliva inferior en dorsolateraal van haar, met voor reticulaire 
elementen kleine cellen, op. Veelvuldig lost zij zich op in meerdere 
celgroepen, plaatselijk treffen wij in dit spinale gedeelte ook raphé- 
cellen aan ; meer frontaal breidt zij zich over de olijf in mediale 
richting uit waarbij steeds weer de neiging tot groepeeren van cel- 
hoopjes voor den dag komt, waarna zij reeds spinaal van den calamus 
minder in omvang wordt; het celtype wordt grooter en het optreden 
van raphécellen meer constant. Tot aan de frontale polen van de 
vaguskernen blijven ophoopingen van groote cellen naast de raphé 
en lateraal daarvan verspreid liggende cellen waar te nemen, waarna 
eerstgenoemde groepen sterk verminderen en laatstgenoemde nog 
zichtbaar blijven. Over het algemeen is de nucleus reticularis 
inferior in de giraffe gering ontwikkeld. 
Wat aangaat het voorkomen van een commissurale motorische 
vaguskern in de giraffe verwijs ik naar hetgeen daaromtrent door 
mij is opgernerkt in mijne mededeeling aan de Koninklijke Academie 
van Wetenschappen te Amsterdam van 18 Januari 1915: Het vagus- 
areal bij Cameliden, (Deel XXIII) waarin een dergelijke kern in 
Cameliden is beschreven. Hoewel het aanwezig zijn van klieren 
in den oesophagus en in de proventriculi van de giraffe nog niet 
is aangetoond en dit argument vooralsnog voor eene uitbreiding 
van de dorsale motorische vaguskern met de commissurale kern 
niet kon worden aangevoerd, komt bij dit dier echter de buiten- 
gewone lengte van den slokdarm, nog meer dan in Cameliden, als 
argument voor genoemde beschouwing in aanmerking. De enorme 
ontwikkeling van de tongkern en hare uitbreiding met de commis- 
surale tongkern houdt ongetwijfeld verband met het zeer intensieve 
gebruik dat de giraffe van zijn tong als grijporgaan maakt; als 
regel voedt het dier zich toch met bladeren uit de kronen van 
hooge palmboomen, welke met de tong worden gegrepen en daarna 
afgerukt. Omtrent de beteekenis van het voorkomen van een com- 
missurale nucleus funiculi teretis en zijn directe overgang in den 
nucleus intercalatus Staderini kan ik geen nadere opgave doen. Het 
opvallend sterk ontwikkeld zijn van een groot gedeelte van den 
nucleus ambiguus spinaal van den calamus levert een streng contrast 
met het voorkomen van de kern ter plaatste bij Cameliden. Ik 
heb gemeend verband te mogen aannemen tusschen het korte, niet 
