609 
TABEL IV. 
Vergelijking van de lineaire en de kwadratische afwijkingsformules. 
T 
A ^obs. 
* ^calc. 
Nernst 
A T Pt' \ — Ptjfi 
kwadr. form. 
1 
j~' T Pl\~Ptl 
80° K. 
0.00578 
0.00576 
- 0.005 
0.00578 
0.00 
100 
535 
514 
— 0.05 
525 
— 0.02 
120 
478 
452 
— 0.06 
470 
- 0.02 
140 
410 
391 
- 0.045 
408 
- 0.00 
160 
350 
331 
- 0.045 
355 
+ 0.01 
180 
294 
271 
— 0.06 
296 
0.00 
200 
219 
212 
— 0.02 
235 
+ 0.04 
220 
147 
154 
+ 0.02 
173 
+ 0.06 
240 
101 
096 
- 0.01 
108 
+ 0.02 
260 
049 
038 
— 0.03 
044 
— 0.01 
273.09 
0 
0 
0 
0 
0 
in liet gebied 200° K. — 240° K. nog belangrijke afwijkingen bestaan, en 
wel in dien zin, dat de Leidsche temperatuurschaal iets hooger komt 
te liggen dan die der P. T. R. 
Ren goede aansluiting bij de lagere temperaturen wordt verkregen 
met de volgende formule: 
/ W\ f 
W\ f 
LTV 
= 0.00850 
1 — 0.00 515 
1 ) 
WoJ V 
wj V 
De maximale afwijking bedraagt 0.06 graden bij 220° K.Nu wil het 
mij toeschijnen dat bovenstaande formule niet ver van de waarheid is 
en wel om de volgende redenen. Beschouwen we fig. 2 blz. 653 bij 
Henning, dan zien we dat hier, zonder dat de aansluiting aan de 
waarnemingen veel minder goed wordt, de kromme T — Tc als funktie 
der temperatuur in het genoemde temperatuursgebied een verschuiving 
naar boven toelaat, d.w.z. de afwijking van de formule van Callendar 
begint reeds bij iets hooger temperatuur. 
Verder ligt in het beschouwde temperatuursgebied het vriespunt 
van kwik. Henning 1 ) heeft hiervan een zeer nauwkeurige bepaling 
W 
gedaan, waaruit afgeleid kan worden dat — = 0.84465 was. Volgens 
9 F. Henning. Ann. d. Phys. (43), 28 2, 1914. 
