632 
— welke voor alle declinaties constant is. Nu zien wij dat wegens 
Sm’ 
de benaderde gelijkheid van twee coëfficiënten de geheele coëfficiënt 
X Y 
van sina gereduceerd wordt tot A n sin-d 0.93 — — 0.04 — cos 2 d en, 
reeds zonder strenge vorming der normaalvergelijkingen, is wel te 
zien dat voor niet te hooge declinaties de term met cos 2 d voorna- 
melijk de zonsbeweging zal beïnvloeden. 
Ook wanneer wij den invloed van A n laten meestemmen, zullen 
wij dus, als onze sterren over alle A. R. verdeeld liggen en wij 
aan de verschillende A. R. niet al te zeer verschillende gewichten 
toekennen, nagenoeg alleen te doen hebben met de correctietermen 
welke niet van a afhangen. Noemende de waarde van Am (honderd- 
jarige verandering) welke verkregen wordt, als men niet op de cor- 
rectietermen let, [Am], dan is : 
X Y 
\ Am] - A m — 0.04 — sin d + 0.21 — — sin d. 
Rm A'm 
Nemén wij als geldig voor den gemiddelden afstand der Bradlej^- 
sterren (gemidd. gr. 5.5) naar Newcomb’s uitkomst aan : Af=-|-0".20, 
Y = — 2".60 en naar zijne samenstelling op p. 39 gemiddeld 
sin d = -|- 0.20, dan komt er: A m = [Am] -f- 0'MI of 
corr. dp Newc. = -f- 0".12. 
Een afzonderlijk corrigeeren van Newcomb’s 7 declinatiestrooken 
(p. 39) geeft tot uitkomst corr. dp = -f- 0 1 '. 11 . 
In de tweede plaats leiden wij de correctie af, welke aan de Am, 
door Dyson en Thackeray uit de vergelijking van den catalogus van 
Groombridge met den Second 10 year catalogue afgeleid, moet aan- 
gebracht worden. Nemen wij voor de gemiddelde grootte der Groom- 
bridge-sterren 7.0 aan en daarnaar (zie ook Newc. p. 34) X klein en 
Y — — -ff • 2''. 60 = — 2". 00, en nemen wij naar Montkl. Not. 65, 
440 als gemiddelde declinatie -j- 52° aan, dan vindt men voor de 
aan [A?n] aan te brengen correctie -f- 0".42 sin 52° = -f- 0".33. 
In het algemeen zal de rechte-klimmings-praecessie, als men niet 
op de verschillende afstanden let, uit sterren van noordelijke decli- 
natie te klein, uit zulke van zuidelijke declinatie te groot worden 
gevonden. 
b. Bepaling der praecessie uit de declinaties. Om de daarbij begane 
fout na te gaan, moeten wij de declinatie-termen met cos a be- 
schouwen. Wij hebben 2 hoofdtermen van dezen vorm: A n cos a en 
—— sin d cos a. Meest altijd en, tenzij de gemiddelde d der behandelde 
