635 
sterren overgebleven is, zijn grond niet in de behandelingswijze 
vindt, doch in mogelijke fouten der catalogi en wel eenerzijds iu 
aequinoctium-fouten, andererzijds in periodieke fouten der declinaties, 
de Arf*. 
De A.R. praecessie door Dyson en Thackeray uit de Groombridge- 
sterren afgeleid, hunne waarde voor m, was reeds aanmerkelijk 
grooter dan de m volgens Newcomb en de afwijking neemt door onze 
correctie nog toe. Daarnevens geven zij eene afleiding van A n uit 
de A.R. en Deel. waarnemingen te zamen, welke gegrond is op het 
beginsel dat uit groote en uit kleine E.B. eenzelfde A.R. van het apex 
moet' gevonden worden. Het is niet onmiddellijk te zien, hoe bij deze 
afleidingswijze het verschil in afstand der sterren op het resultaat 
inwerkt. Uit dit onderzoek volgde Ap Ne w P . = + 0".43, terwijl de 
A.R. na het aanbrengen van onze correctie opleverden A — 
-j- 0".76— (— 0”.33 -f- 1 ".09. Ook bij deze resultaten zullen catalogus- 
fouten waarschijnlijk een aanzienlijke rol spelen. 
Ten slotte zij nog de opmerkzaamheid gericht op de door ons 
gevonden termen, welke van 2 o en 3« afhangen, waaronder er zijn 
die bedragen kunnen bereiken, welke zeker niet mogen verwaar- 
loosd worden. 
Zoo hebben wij in A.R. de termen : 
Y Y 
4- 0.11 sin 2 6 — — cos 2a — 0.10 cos 2 ó cos 3 a 
R>n Rm 
d.i. voor sterren der grootte 5 m .5: 
— 0".29 sin 2 rf cos 2 n -f- 0".26 cos 3 ó cos 3« 
en in Deel. om ons tot die in 2 « te bepalen : 
— 0.08 cos 3 é sin 2a — 0.20 cos 3 ó cos 2a 
Rm Rm 
d.i. voor sterren 5 m .5 
— 0".12 cos 8 <1 sin 2a — 0''.30 cos 3 d cos 2a. 
Deze termen voegen zich bij de soortgelijke, welke in catalogus- 
fouten hun oorsprong vinden en bewijzen te meer, dat uit beperkte 
gebieden in A.R. geene conclusies mogen getrokken worden en 
dat het bij deze onderzoekingen aanbeveling verdient zoo mogelijk 
de verschillende naar de A.R. gevormde groepen met gelijke ge- 
wichten te verbinden. 
In de tiueede plaats gaan wij den invloed na van de aangenomen 
wet der afstanden op de bepaling van de parallactische beioeging. 
Wij nemen hierbij aan dat men de X en Y componenten alleen 
uit de A, R. afleidt, d.i. uit de termen welke resp. van sin a en 
