648 
een term 
met cos 2 n 
t 
T 
voorgesteld, waarbij de amplitudo hetzelfde 
of het tegengestelde teeken als die van de zooeven aangegeven uit- 
drukking kan hebben. Ook de effecten (1, 3) te zamen kunnen door 
een uitdrukking van den vorm 
P 
cos 2 jt 
t 
~T 
. («) 
worden voorgesteld. 
Wat het tweede effect betreft, kunnen wij het koppel dat op de 
staaf werkt (het koppel dat de compenseerende klos op den magneet 
uitoefent eronder begrepen) voorstellen door fig. 5, waarin k zoo- 
wel positief als negatief kan zijn. Dit geeft bij reeksontwikkeling 
aanleiding tot een uitdrukking van den vorm 
q sin — 0 ?) 
met positieve of negatieve amplitudo q. 
-*ja 
o 
iT 
1 i i 
;!> : 
1 
i 
i 
i 
i 4- : 
i 
— 1 
Fig. 5. 
Het tweede effect verschilt dus steeds een kwart trillingstijd in 
phase van het effect (1, 3). 
Bestaan zij alle, dan kan men («) en (/?) tot één wisselend 
koppel, dat het meetrillen bepaalt, samenstellen. De amplitudo daar- 
van is V p* -f- q i , terwijl de phase tusschen die van (1, 3) en van 
2 komt te liggen. 
Men kan hiervan gebruik maken om de cffécten (1, 3) en 2 van 
elkander te scheiden. Als men n.1. bij de compensatie II meer en 
meer tot den geschikten stand van den klos K nadert, wordt q en 
daarmede de amplitudo V p* q* steeds kleiner. Wordt de geschikte 
stand overschreden, dan zal V p* q* weer toenemen (het meetrillen 
in het 2 e effect wordt nu veroorzaakt door de werking van den 
compenseerenden klos op het magneetje, welke werking die van het 
overblijvende veld op de staaf overtreft). Gelukt het een minimum 
van meetrillen te bereiken, dan zal het effect (1,3) vrij van 2 zijn 
en dat dit werkelijk het geval is, zal door de phase van het ver- 
